Περί μετανοίας (Μέρος 6ο)

Ἐπειδὴ ὡμιλήσαμεν περὶ μετανοίας ἐτονίσαμεν ἰδιαιτέρως ἓν ἐκ τῶν τρομερωτέρων παθῶν τῆς τελείας παραμορφώσεως διὰ νὰ ἀποδείξωμεν ὅτι ἡ μετάνοια εἶναι τὸ ἀπαραίτητον στοιχεῖον τῆς ἰάσεως καὶ σωτηρίας διὰ τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν τὸ πάθος ἐπικρατήσῃ, ἐμποδίζει τὴν θείαν χάριν νὰ παραμείνῃ εἰς τὸν ἄνθρωπον, διότι ὡς παράλογον καὶ παρὰ φύσιν εἶναι ἡ πρακτικὴ οὐσία τῆς ἁμαρτίας, καὶ γνωρίζομεν ὅτι «ἐν σώματι καταχρέῳ ἁμαρτίας Θεὸς οὐκ εἰσελεύσεται»(( Βλ. Σοφ. Σολ. 1, 4.)). Ἡ ὑπερηφάνεια Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Περί μετανοίας (Μέρος 6ο). Ετικέτες: . Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Περί μετανοίας (Μέρος 6ο)