Περί μετανοίας (Μέρος 5ο)


Τὸ φαινόμενον τοῦτο τὸ ὁποῖον περιγράφω εἶναι κάπως παράξενον εἰς ὅσους τὸ δέχονται ἐξ ἀκοῆς. Εἶπεν ὁ Κύριος «γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς»(( Ἰω. 8, 32.)). Εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν μεσολαβεῖ ἀκριβῶς ἡ «αὐτοαλήθεια», ὁ Θεός, ὄχι ὡς ἐπιστημονικὴ ἢ φιλοσοφικὴ ἀλήθεια, ἀλλὰ ὡς ὑπερβαίνουσα ἀσυγκρίτως κάθε ἐγκεφαλικὸν διαλογισμόν. Δὲν εἶναι ἀφηρημένη διανόησις ἢ μαθηματικὴ ἐξίσωσις ἀλλὰ «ΠΡΟΣΩΠΟΝ». Εἶναι ὁ Ὤν, ὁ ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὁ ἄναρχος Θεός, ὅστις ἀπεκαλύφθη διὰ τοῦ «ἐγώ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Περί μετανοίας (Μέρος 5ο). Ετικέτες: . Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Περί μετανοίας (Μέρος 5ο)