Αντώνιος του Σουρόζ Λόγοι για την προσευχή

Μετάφραση από τα αγγλικά: Δημήτριος Κ. Κόκκινος Από το βιβλίο Αντωνίου του Σουρόζ Θέλει τόλμη η προσευχή, εκδόσεις Ακρίτας

MIA ANAKAΛΥΨΗ
Προσευχή σημαίνει αναζήτηση του Θεού, συνάντηση με τον Θεό, και προώθηση πιο πέρα από τη συνάντηση, στην κοινωνία μαζί Του. Η προσευχή είναι λοιπόν μια πράξη, ένα βίωμα, μία στάση.
Μια στάση όχι μόνο σε σχέση με τον Θεό αλλά και σε σχέση με τον κόσμο της δημιουργίας. Προκύπτει από τη συναίσθηση ότι ο κόσμος στον οποίο ζούμε δεν είναι απλώς δυσδιάστατος, φυλακισμένος στις συντεταγμένες του χρόνου και του χώρου -ένας κόσμος επίπεδος στον οποίο συναντούμε την επιφανειακή όψη των πραγμάτων, μια θαμπή επιφάνεια που σκεπάζει το κενό…
Η προσευχή προκύπτει από την ανακάλυψη ότι ο κόσμος έχει βάθος, και ότι δεν περιστοιχειζόμαστε μόνο από ορατά πράγματα, αλλά ότι είμαστε βουτηγμένοι μέσα σε αόρατα πράγματα και διαποτισμένοι απ’ αυτά.
Κι αυτός ο αόρατος κόσμος είναι συγχρόνως η παρουσία του Θεού, η ύψιστη και κορυφαία πραγματικότητα, και η εσώτατη μας αλήθεια.
Το ορατό και το αόρατο δε βρίσκονται σε αντίθεση μεταξύ τους ούτε μπορούν να αντιπαρατεθούν σαν ποσά προς άθροιση• είναι παρόντα συγχρόνως, όπως η φωτιά μέσα στο πυρωμένο σίδερο.
Το ένα συμπληρώνει το άλλο κατά ένα μυστηριώδη τρόπο που ο Άγγλος συγγραφέας Charles Williams Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Αντώνιος του Σουρόζ Λόγοι για την προσευχή. Ετικέτες: . Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αντώνιος του Σουρόζ Λόγοι για την προσευχή

Μνήμη θανάτου

Σε παλιότερες εποχές, όταν οι Χριστιανοί βρίσκονταν πλησιέστερα στις παγανιστικές τους ρίζες και στη φοβερή και συνταρακτική εμπειρία της μεταστροφής τους, μιλούσαν για το θάνατο ως μια γέννηση στην αιώνια ζωή. Δεν τον αντιλαμβάνονταν ως τέλος, ως μια έσχατη ήττα, αλλά ως μια αρχή. Θεωρούσαν τη ζωή ως άνοδο προς την αιωνιότητα και το θάνατο ως την πύλη που ανοίγει και μας αφήνει να εισέλθουμε σ’ αυτήν. Αυτό μάλιστα εξηγεί και το γιατί, τόσο συχνά, οι πρώτοι Χριστιανοί συνήθιζαν να υπενθυμίζουν ο ένας στον άλλο το θάνατο με φράσεις όπως «έχε μνήμη θανάτου», ενώ στις ευχές που μας άφησε ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ως πολύτιμη κληρονομιά υπάρχει μια αίτηση, με την οποία ζητούμε από τον Θεό να μας δώσει «μνήμη θανάτου».

Όταν αναφέρονται αυτές οι λέξεις στον σύγχρονο άνθρωπο, η αντίδρασή του είναι συνήθως η απόρριψη και η αποστροφή. Μήπως σημαίνουν αυτές οι λέξεις ότι θα πρέπει να θυμόμαστε πως ο θάνατος είναι σαν τη Δαμόκλειο σπάθη, που κρέμεται από μια τρίχα πάνω από τα κεφάλια μας και πως, ανά πάσα στιγμή, μπορεί το συμπόσιο της ζωής να τερματιστεί τραγικά; Σημαίνουν μήπως πως oποτεδήποτε βρούμε μια χαρά, θα πρέπει αμέσως να συνειδητοποιούμε ότι αυτή θα έχει ένα τέλος; Πρέπει μήπως να επιθυμούμε να συσκοτίζεται το φως κάθε μέρας με το φόβο ενός επικείμενου θανάτου; Όχι, δεν αισθάνονταν έτσι οι πρώτοι Χριστιανοί. Aυτό που αισθάνονταν είναι ότι ο θάνατος αποτελεί μια αποφασιστική Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Μνήμη θανάτου. Ετικέτες: . Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μνήμη θανάτου

Θάνατος και Απώλεια

Απώλεια

Η πρώτη και η πλέον συνεχής επαφή μας με το θάνατο πραγματοποιείται μέσα από το αίσθημα της απώλειας. Μαθαίνοντας να κατανοούμε το θάνατο των άλλων και να τον βιώνουμε μέσα στους άλλους και στον εαυτό μας, μπορούμε να μάθουμε να τον αντικρίζουμε, και τελικά να αντιμετωπίζουμε το δικό μας θάνατο, κατ’ αρχάς ως δυνατότητα -και όντως ως μια βεβαιότητα, μια βεβαιότητα όμως που τόσο συχνά και τόσο εμφανώς έχει απομακρυνθεί από μας, ώστε να μην τη χαρακτηρίζουμε πλέον βεβαιότητα- και κατόπιν ως την ίδια την πραγματικότητα που μας πλησιάζει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Θάνατος και Απώλεια. Ετικέτες: . Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Θάνατος και Απώλεια

Είναι θλιβερό να νομίζουμε τον κόσμο χωρίς Θεό π.Αντώνιος του Σουρόζ

dochariou-couche-de-soleil-.jpg
Η προσευχή είναι η σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο, τον ορατό κόσμο και το αόρατο άγνωστο. Γι’ αυτό και είπα πως η προσευχή είναι μία αναζήτηση, μια εξερεύνηση στον αόρατο κόσμο του προσωπικού μας βάθους που μόνο ο Θεός γνωρίζει και που μόνο Αυτός μπορεί να μας αποκαλύψει.
Και είναι δια της προσευχής που, ψηλαφητά στη αρχή, και μέσα στο φέγγος μιας νέας όρασης, ζητάμε και βρίσκουμε το Θεό και τον εαυτό μας με κάποιο τρόπο συσχετισμού. Και Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε στις Είναι θλιβερό να νομίζουμε τον κόσμο χωρίς Θεό π.Αντώνιος του Σουρόζ. Ετικέτες: . Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Είναι θλιβερό να νομίζουμε τον κόσμο χωρίς Θεό π.Αντώνιος του Σουρόζ

δωσε μου αυτογνωσια (Αντώνιος του Σουρόζ)


Μια δεύτερη μορφή συναντήσεως είναι η συνάντηση «εν αληθεία». Μια συνάντηση είναι αληθινή, μόνον εφόσον τα συναντώμενα πρόσωπα είναι αληθινά. Υπ’; αυτή την άποψη εμείς συνεχώς νοθεύουμε αυτή τη συνάντηση. Όχι μόνο στον εαυτό μας αλλά και στην εικόνα που έχουμε για τον Θεό, μας είναι δύσκολο να είμαστε αληθινοί. Μέσα στη μέρα αλλάζουμε συνεχώς το κοινωνικό μας πρόσωπο έτσι, που να καταντά αγνώριστο στους άλλους, αλλά και στον ίδιο μας τον εαυτό.
Κι όταν έρθει η ώρα να προσευχηθούμε και Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε στις δωσε μου αυτογνωσια (Αντώνιος του Σουρόζ). Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο δωσε μου αυτογνωσια (Αντώνιος του Σουρόζ)

50 χρόνια Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος

Image

Ο Μητροπολίτης Αντώνιος κοντά στο λαό

Με μια μοναδική Θεία Λειτουργία γιόρτασαν στον Καθεδρικό Ορθόδοξο Ναό του Λονδίνου, η Ορθόδοξη Κοινότητα της Μεγάλης Βρετανίας με αφορμή την συμπλήρωση πενήντα χρόνων καθαγίασης (1957 – 2007) του Μητροπολίτη Αντωνίου Μπλούμ του Σουρόζ. Ο Μητροπολίτης Αντώνιος επιδόθηκε για 50 χρόνια ακούραστα με σκοπό την διάδοση του Ευαγγελίου του Χριστού στην Εκκλησία της Μεγάλης Βρετανίας του Πατριαρχείου Μόσχας, και με την αγία του ζωή κέρδισε τον σεβασμό και την αγάπη χιλιάδων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις (9,) ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΤΟΥ ΣΟΥΡΟΖ. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 50 χρόνια Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος