Επιστολή του αγίου Νεκταρίου για την αγαθή συνείδηση

Ο άγιος Νεκτάριος το 1893 σε χωριό της Εύβοιας μετά την Θεία Λειτουργία

Εν Αθήναις τη 8 Δεκεμβρίου 1904

Τέκνα έν Κυρίω αγαπητά, χαίρετε!

Ετέραν επιστολήν σας της από 10 Νοεμβρίου γεγραμμένης, ήτοι της προ μηνός ακριβώς, δέν έλαβον και αγνοώ πώς έχετε. Εγώ από του χρόνου της λήψεως της επιστολής σας και επιστολήν σάς έγραψα και φύλλα του «Γνώθι σαυτόν» σάς έστειλα και ωδήν τινα προς την Κυρίαν Θεοτόκον. Πιστεύω ότι τά ελάβατε· σήμερον σας πέμπω εγκλείστως ετέραν ωδήν, ήτις πιστεύω νά σας τέρψη πνευματικώς. Σήμερον διά της παρούσης μου σας γράφω εν σκιαγραφία τήν ομιλίαν την οποίαν εξεφώνησα εις τον ιερόν ναόν της Μητροπόλεως την εορτήν του αγίου Νικολάου· έλαβον το θέμα εκ της περικοπής του αναγνωσθέντος Αποστόλου «πεποίθαμεν γάρ, ότι καλήν συνείδησιν έχομεν, εν πάσι καλώς θέλοντες αναστρέφεσθαι» και ωμίλησα περί αγαθής συνειδήσεως.

Είπον λοιπόν, ότι η αγαθή συνείδησις είναι των αγαθών το μέγιστον, διότι βραβεύεται ημίν την ειρήνην της ψυχής, την γαλήνην της καρδίας, την αταραξίαν της συνειδήσεως, την ηρεμίαν τω πνεύματι. Αύτη εκχέει εν τη καρδία την χαράν, αύτη παρρησίαν δίδωσι προς τον Θεόν, αύτη τας αιτήσεις ημών ευπρόσδεκτους καθίστα, αύτη κρούοντος ανοίγει ημίν τας πύλας του ουρανού, αύτη φορεύς γίνεται των θείων δωρεών, αύτη τους καρπούς του αγίου Πνεύματος δαψιλεύει, αύτη τα χαρίσματα του αγίου Πνεύματος δωρείται, αύτη τους πόθους του άκρου αγαθού πληροί, αύτη εις ευδαιμονίαν και μακαριότητα άγει, αύτη προμνηστεύεται ταις ψυχαίς την των ουρανών βασιλείαν τη ταύτη εχούση ψυχή. Ταύτα διδασκόμεθα εξ αυτών των αγίων Γραφών, εξ αυτού του στόματος του Σωτήρος και αυτών των Αυτού αγίων Αποστόλων. Ο Σωτήρ εντέλλεται λέγων «αιτείτε και δοθήσεται, ζητείτε και ευρήσητε, κρούετε και ανοιγήσεται υμίν, πας γαρ ο αιτών λαμβάνει και οό ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται» (Ματθ. 7,7). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Επιστολή του αγίου Νεκταρίου για την αγαθή συνείδηση. Ετικέτες: . Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Επιστολή του αγίου Νεκταρίου για την αγαθή συνείδηση