«ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΙ»

         Οι άνθρωποι καταδίκασαν το Θεό σε θάνατο, ο Θεός όμως δια της αναστάσεώς  Του «καταδικάζει» τους ανθρώπους σε αθανασία.  Για τα χτυπήματα τους ανταποδίδει τους εναγκαλισμούς, για τις ύβρεις τις ευλογίες, για τον θάνατο την αθανασία.  

         Ποτέ δεν έδειξαν οι άνθρωποι τόσο μίσος για το Θεό, όσο όταν τον σταύρωσαν, και ποτέ δεν έδειξε  ο Θεός τόση αγάπη προς τους ανθρώπους, όση όταν ανέστη.

         Οι άνθρωποι θέλησαν να καταστήσουν τον Θεό θνητό, αλλά ο Θεός δια της αναστάσεώς Του κατέστησε τους ανθρώπους αθάνατους.    

         Προ της αναστάσεως ο θάνατος ήταν φοβερός για τον άνθρωπο, από δε της αναστάσεως του Κυρίου, γίνεται  ο άνθρωπος  φοβερός για τον θάνατο. Μέχρι της αναστάσεως του Θεανθρώπου Χριστού ο θάνατος ήταν η δεύτερη φύση του ανθρώπου, η πρώτη ήταν η ζωή, και ο θάνατος η δεύτερη.

         Ο άνθρωπος είχε συνηθίσει τον θάνατο σαν κάτι το φυσικό. Αλλά με την ανάσταση Του ο Κύριος άλλαξε τα πάντα: ή αθανασία έγινε η δεύτερη φύση του ανθρώπου, έγινε κάτι το φυσικό και το αφύσικο κατέστη ο θάνατος.

         Διά της αμαρτίας ο άνθρωπος έγινε θνητός και πεπερασμένος, δια της αναστάσεως του Θεανθρώπου γίνεται αθάνατος και αιώνιος. Και δια τούτο άνευ της αναστάσεως του Χριστού δεν θα υπήρχε καν ο χριστιανισμός.  

         Μεταξύ των θαυμάτων η ανάσταση είναι το μεγαλύτερο θαύμα. Όλα τα άλλα πηγάζουν από αυτό και συνοψίζονται σ΄ αυτό. Από αυτό πηγάζουν η πίστη και η αγάπη και η ελπίδα και η προσευχή και η θεοσέβεια.   

         Οι δραπέτες μαθητές, αυτοί οι οποίοι έφυγαν μακριά απ’ τον Ιησού όταν απέθνησκε, επιστρέφουν προς Αυτόν όταν ανέστη. Και ο Ρωμαίος εκατόνταρχος όταν είδε τον Χριστό να ανίσταται εκ του τάφου, Τον  ομολόγησε  ως  Υιόν Θεού.

         Κατά τον ίδιο τρόπο και όλοι οι πρώτοι χριστιανοί έγιναν χριστιανοί, διότι ανέστη ο Χριστός, διότι ενίκησε τον θάνατο.

         Αυτό είναι εκείνο το οποίο ουδεμία άλλη θρησκεία  έχει, αυτό είναι εκείνο το οποίο ανυψώνει τον κύριο υπεράνω όλων των ανθρώπων   και των Θεών.

         Όλη η ιστορία του  χριστιανισμού δεν είναι άλλο τι παρά η ιστορία ενός και μοναδικού θαύματος, του θαύματος της του Χριστού αναστάσεως, το οποίο συνεχίζεται διαρκώς σε όλες τις καρδιές των χριστιανών από μέρα σε μέρα και από έτος σε έτος,  από  αιώνα σε αιώνα  μέχρι της δευτέρας παρουσίας.  

Αρχιμ. Ιουστίνος Πόποβιτς

 

Η ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 

           Στη βιβλιοθήκη Ταεζαρίνι της Ρώμης φυλάσσεται η κατωτέρω επιστολή προς τον αυτοκράτορα της Ρώμης Τιβέριο σταλμένη από τον Πόπλιο Λεντούλο κυβερνήτη της Ιουδαiας, πριν τον Πιλάτο.

          « Ηκουσα , ω Καίσαρ, ότι επιθυμείς να μάθεις  ό,τι σοι γράφω νυν περί ανθρώπου τινός λίαν εναρέτου , καλουμένου Ιησού Χριστού, ον ο λαός θεωρεί προφήτη και οι μαθηταί του Θεόν, λέγοντες ότι είναι Υιός Θεού, πλάστου του ουρανού και της γης και παντός ό,τι εν αυτή ευρίσκεται και υπάρχει. 

          Τη αλήθεια ω Καίσαρ, ακούονται καθ’ ημέραν  θαυμαστά πράγματα υπέρ του Χριστού αυτού, ανεγείρει νεκρούς και ιατρεύει ασθενείς δια μιας μόνης λέξεως. Είναι ανήρ αναστήματος Μετρίου, καλός την όψιν και μεγαλοπρέπεια περιβεβλημένος, ιδίως κατά το πρόσωπο, ώστε όλοι όσοι τον ατενίζουν, αναγκάζονται να τον αγαπούν και να τον φοβούνται. ‘Εχει την κόμη χρώματος καρύου ωρίμου , εξικνουμένην μέχρι των ώμων του. Εκείθεν δε μέχρι των ωμοπλατών του καταντά γαιόχρους αλλά μάλλον στιλπνή, διχάζεται δε αυτή εν τω μέσω άνωθεν, κατά το σύστημα των Ναζαρηνών. Τα μέτωπον του είναι λείο και γαλήνιο, το πρόσωπο  του άνευ ρυτίδας ή κηλίδος , η ρίς και τα χείλη του κανονικότατα. Το γένειόν του είναι πυκνό, και του αυτού χρώματος της κώμης, δεν είναι δε μακρόν και διχάζεται εις το μέσον. Το βλέμμα του είναι σοβαρό και εμποιούν φόβο, έχει δε δύναμη ακτίνος ηλιακής. Ουδείς δύναται να τον παρατηρήσει ατενώς. Όταν επιτιμά φοβίζει, όταν δε πράττει τούτο κλαίει. Είναι αξιαγάπητος και χαρίεις μετά σοβαρότητος. λέγουσι ότι ουδέποτε ώφθη γελών, αλλά πλειστάκις κλαίων. Έχει ωραίας τας  χείρας και τους βραχίονας. 

           Εν τη συνομιλία ευαρεστεί πάντας, δυσκόλως  όμως φαίνεται. Όταν όμως φανεί κάπου εiναι  μετριόφρων και έχει, το ωραιότερο παράστημα του κόσμου. Είναι ωραίος ως τη μητέρα του , η οποία είναι η ωραιοτέρα γυνή ήτις εθεάθη εις τα μέρη ταύτα, 

          Εάν όμως η Ση μεγαλειότης ω καίσαρ , ποθεί να ιδή αυτόν , πληροφόρησόν με διότι θα σοι τον στείλω πάραυτα. Πάντες εν τη Ιερουσαλήμ θαυμάζουσι την σοφία του καίτοι ουδέποτε εσπούδασε τι και όμως είναι κάτοχος πάσης επιστήμης .Περιπατεί ανυπόδητος  και ασκεπής την κεφαλήν. Πολλοί βλέποντες αυτόν γελώσιν, αλλά όταν ευρίσκονται προ αυτού τρέμουσι και θαυμάζουσι  αυτόν. Λέγουσι, ότι ουδέποτε άνθρωπος ως αυτός ανεφάνει εις τα μέρη ταύτα. Τη αληθεία ως μοι λέγουσι οι εβραίοι, ουδέποτε εκυρήχθη διδασκαλία  ως  η δική του. 

          Πολλοί των Ιουδαίων θεωρούσιν αυτόν Θεόν. Άλλοι  πάλιν μοι λέγουσιν, ότι είναι εχθρός της Σης μεγαλειότητος ω Καίσαρ. Πολλαχώς με παρενοχλούσι οι μοχθηροί αυτοί εβραίοι . Λέγεται , ότι αυτός ουδέποτε δυσαρέστησε τινά αλλά, ότι μάλλον εποίησε  το αγαθόν. Όλοι όσοι  εγνώρισαν αυτόν λέγουσι ότι ευεργετήθηκαν παρ’ αυτού. 

          Όμως εις την Σην μεγαλειότητα ω Kαiσαρ,  την προς την Σην υπακοή ειμί πρόθυμος. Ότι διατάξεις θέλει εκτελεστεί».       

 Εν Ιερουσαλήμ Ινδικτιώνος 7 Σελήνη 11
 Της Σης μεγαλειότητας πιστότατος και ευπειθέστατος
 ΠΟΠΛΙΟΣ ΛΕΝΤΟΥΛΟΣ
Κυβερνήτης της Ιουδαίας.

 

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Κατηγορίες. Ετικέτες: . Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΙ»
Αρέσει σε %d bloggers: