Θ.Λειτουργία Μ. Βασιλείου

Η Θεία Λειτουργία του εν Αγίοις Πατρός ημών

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

Ο Διάκονος: Ευλόγησον, δέσποτα

Ο Ι­ε­ρεύς:

Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο Χορός: Α­μήν

Ο Διάκονος:

Εν ειρήνη, του Κυρίου δεηθώμεν

Ο Χορός μεθ ἑ­κά­στην δέησιν. Κύριε, ελέησον.

Ο Διάκονος:

Υπέρ της άνωθεν ειρήνης και της σωτηρίας των ψυχών ημών, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου, ευσταθείας των αγίων του Θεού εκκλησιών και της των πάντων ενώσεως, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του αγίου οίκου τούτου και των μετά πίστεως, ευλαβείας και φόβου Θεού εισιόντων εν αυτώ, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του Αρχιεπισκόπου ημών..­.., τοῦ τιμίου πρεσβυτερίου, της εν Χριστώ διακονίας, παντός του κλήρου και του λαού, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του ευσεβούς ημών έθνους, και του φιλοχρίστου στρατού, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ της πόλεως ταύτης, πάσης πόλεως, χώρας και των πίστει οικούντων εν αυταίς, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ ευκρασίας αέρων, ευφορίας των καρπών της γης και καιρών ειρηνικών, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ πλεόντων, νοσούντων, καμνόντων, αιχμαλώτων και της σωτηρίας αυτών, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του ρυσθήναι ημάς από πάσης θλίψεως, οργής κινδύνου καίανάγκης, του Κυρίου δεηθώμεν.

Αντιλαβού, σώσον, ελέησον και διαφύλαξον ημάς ο Θεός τη ση χάριτι.

Της Παναγίας, αχράντου, υπερευλογημένης, ενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας μετά πάντων των αγίων μνημονεύσαντες, εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα.

Ο Χορός: Σοι, Κύριε.

Ο Ιερεύς, μυστικώς:

Κύριε ο Θεός ημών, ου το κράτος ανείκαστον και η δόξα ακατάληπτος. ου το έλεος αμέτρητον, και η φιλανθρωπία άφατος, αυτός, Δέσποτα, κατά την ευσπλγχνίαν σου επίβλεψον εφ ἡ­μᾶς και επί τον άγιον οίκον τούτον και ποίησον μεθ ἡ­μῶν και των συνευχομένων ημίν πλούσια τα ελέη σου και τους οικτιρμούς σου.

Εκφώνως

Ότι πρέπει σοι πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις, τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο Χορός. Αμήν. Τα Τυπικά, η Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου, Σώτερ, σώσον ημάς.

Ο Διάκονος:

έτι και έτι εν ειρήνη ..­..

Αντιλαβού, σώσον, ελέησον, ..­…

Ο Χορός: Κύριε, ελέησον

Της Παναγίας, αχράντου..­…

Ο Χορός: Σοι, Κύριε

Ο Ιερεύς μυστικώς:

Κύριε ο Θεός ημών, σώσον τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου. το πλήρωμα της Εκ­κλη­σί­ας σου φύλαξον. αγίασον τους αγαπώντας την ευπρέπειαν του οίκου σου. συ αυτούς αντιδόξασον τη θεϊκή σου δυνάμει και μη εγκαταλίπης ημάς τους ελπίζοντας επί σε.

Εκφώνως

Ότι σον το κράτος και σου εστιν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο Χορός: Α­μήν. Σώσον ημάς, Υιέ Θεού, ο αναστάς εκ νεκρών..­..­..

Δόξα και νυν.

Ο Μονογενής Υιός και Λόγος του θεού αθάνατος υπάρχων και καταδεξάμενος..­…

Ο Διάκονος:

Ετι και έτι εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν

Αντιλαβού, σώσον, ελέησον και διαφύλαξον ημάς ο Θεός..­…

Της Παναγίας, αχράντου, υπερευλογημένης, ενδόξου Δεσποίνης…

Ο Χορός: Σοι Κύριε

Ο Ιερεύς μυστικώς:

Ο τας κοινάς ταύτας και συμφώνους ημίν χαρισμάμενος προσευχάς, ο και δυσί και τρισί, συμφωνούσιν επί τω ονόματί σου, τας αιτήσεις παρέχειν επαγγειλάμενος, αυτός και νυν των δούλων σου τα αιτήματα προς το συμφέρον πλήρωσον, χορηγών ημίν εν τω παρόντι αιώνι την επίγνωσιν της σης αληθείας και εν τω μέλλοντι ζωήν αιώνιον χαριζόμενος.

Εκφώνως

Ότι αγαθός και φιλάνθρωπος Θεός υπάρχεις, και σοι την δόξαν αναπέμπομεν τω Πατρί και τω Υιώ και τω Α­γί­ῳ Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο Χορός. Αμήν.

Ψαλλομένων δε παρά των χορών των Μακαρισμών η του Γ Ἀ­ντι­φώ­νου, γίνεται η Μικρά Είσοδος του Ευαγγελίου.

Ο Διάκονος χαμηλοφώνως:

Του Κυρίου δεηθώμεν.

Ο Ιερεύς χαμηλοφώνως:

Δέσποτα Κύριε, ο Θεός ημών ο καταστήσας εν ουρανοίς τάγματα και στρατιάς αγγέλων και αρχαγγέλων, εις λειτουργίαν της σης δόξης, ποίησον συν τη εισόδω ημών είσοδον αγίων Αγγέλων γενέσθαι, συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σην αγαθότητα. ότι πρέπει σοι πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις, τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ο Διάκονος χαμηλοφώνως:

Ευλόγησον Δέσποτα την αγίαν Είσοδον.

Ο Ιερεύς ευλογών λέγει χαμηλοφώνως:

Ευλογημένη η είσοδος των αγίων σου, πάντοτε. νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ο Διάκονος μεγαλοφώνως:

Σοφία. ορθοί.

Οι Ιερείς, ει γίνεται συλλείτουργον, η ο Χορός ψάλλει, ει μεν εστι Δεσποτική εορτή, το χαρακτηριστικόν εισοδικόν, ει δε Κυριακή, το σύνηθες.

Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν Χριστώ. Σώσον ημάς Υιέ Θεού, ο αναστάς εκ νεκρών, ψάλλοντάς σοι. Αλληλούϊα.

Ο Χορός: Σώσον ημάς, Υιέ Θεού..­..

Οι Ιερείς και οι χοροί ψάλλουσιν εναλλάξ το Απολυτίκιον και το Κοντάκιον της εορτής η τα της Κυριακής.

Ο Διάκονος: Του Κυρίου δεηθώμεν

Ο Χορός: Κύριε, ελέησον.

Ο Ιερεύς:

ότι άγιος ει ο Θεός ημών, και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί,

Ο Διάκονος: και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο Χορός: Αμήν. Και συνεχίζει ψάλλων τον Τρισάγιον ύμνον. Άγιος ο Θεός..­…ἤ εν Δεσποτική εορτή όσοι εις Χριστόν..­.. Τη δε Γ Κυ­ρι­α­κῇ των Νηστειών Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν..­..

Ο Ιερεύς μυστικώς:

Ο Θεός ο άγιος, ο εν αγίοις αναπαυόμενος, ο τρισαγίω φωνή υπό των Σεραφείμ ανυμνούμενος και υπό των Χερουβείμ δοξολογούμενος και υπό πάσης επουρανίου δυνάμεως προσκυνούμενος. ο εκ του μη όντως εις το είναι παραγαγών τα σύμπαντα. ο κτίσας τον άνθρωπον κατ εἰ­κό­να σην και ομοίωσιν και παντί σου χαρίσματι κατακοσμήσας. ο διδούς αιτούντι σοφίαν και σύνεσιν και μη παρορών αμαρτάνοντα, αλλά θέμενος απί σωτηρία μετάνοιαν. ο καταξιώσας ημάς τους ταπεινούς και αναξίους δούλους σου και εν τη ώρα ταύτη στήναι κατενώπιον της δόξης του αγίου σου θυσιαστηρίου και την οφειλομένην σοι προσκύνησιν και δοξολογίαν προσάγειν. αυτός, Δέσποτα, πρόσδεξαι και εκ στόματος ημών των αμαρτωλών τον Τρισάγιον Υ­μνον και επίσκεψαι ημάς εν τη χρηστότητί σου. Συγχώρησον ημίν παν πλημμέλημα εκούσιόν τε και ακούσιον. αγίασον ημών τας ψυχάς και τα σώματα και δος ημίν εν οσιότητι λατρεύειν σοι πάσας τας ημέρας της ζωής ημών. πρεσβείαις της αγίας Θεοτόκου και παντων των Αγίων των απ αἰ­ῶ­νος σοι ευαρεστησάντων. ότι άγιος ει ο Θεός ημών, και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, τω Πατρί και τω Υιώ, και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ψαλλομένου του Τρισαγίου ύμνου, λέγει ο Διάκονος προς τον Ιερέα.

Κέλευσον, Δέσποτα.

Ο Ιερεύς:

Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

Ο Διάκονος:

Ευλόγησον, Δέσποτα, την άνω καθέδραν.

Ο Ιερεύς:

Ευλογημένος ει, ο επί θρόνου δόξης της βασιλείας σου, ο καθήμενοπς επί των Χερουβείμ, πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ο Ιερεύς μυστικώς:

Ελλαμψον εν ταις καρδίαις ημών, φιλάνθρψπε Δέσποτα, το της σης θεογνωσίας ακήρατον φως και τους της διανοίας ημών οφθαλμούς διάνοιξον, εις την των ευαγγελικών σου κηρυγμάτων κατανόησιν. ένθες ημίν και τον των μακαρίων σου εντολών φόβον, ίνα τας σαρκικάς επιθυμίας πάσας καταπατήσαντες, πνευματικήν πολιτείαν μετέλθωμεν, πάντα τα προς ευαρέστησιν την σην και φρονούντες και πράττοντες. Συ γαρ ει ο φωτισμός των ψυχών και των σωμάτων ημών, Χριστέ ο Θεός, και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, συν τω ανάρχω σου Πατρί και τω πααναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ο Διάκονος: Πρόσχωμεν.

Ο Αναγνώστης εκφωνεί τον στίχον του Προκειμένου

Ο Διάκονος: Σοφία.

Ο Αναγνώστης λέγει την επιγραφήν του Αποστολικού Αναγνώσματος.

Ο Διάκονος: Πρόσχωμεν.

Ο Αναγνώστης απαγγέλλει εμμελώς, ευκρινώς και σεμνοπρεπώς την τεταγμένη περικοπήν του Αποστολικού Αναγνώσματος.

Ο Διάκονος μετά το θυμίαμα λέγει. ηρέμα:

Ευλόγησον, Δέσποτα τον ευαγγελιστήν του αγίου ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού..­..

Ο Ιερεύς.

Ο Θεός δια πρεσβειών του αγίου, ενδόξου, Αποστόλου και Ευαγγελιστού (δείνος), δώη σοι ρήμα τω ευαγγελιζομένω δυνάμει πολλή, εις εκπλήρωσιν του Ευαγγελίου του αγαπητού Υιού αυτού, Κυρίου δε ημών Ιησού Χριστού.

Ο Διάκονος: Αμήν. Αμήν. Αμήν. Γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου.

Πληρωθέντος δε του Αποστόλου, ο Ιερεύς λέγει.

Ειρήνη σοι τω αναγινώσκοντι.

Ο Χορός: Αλληλούϊα (γ )

Ο Ιερεύς: Σοφία. ορθοί ακούσωμεν του αγίου Ευαγγελίου. Ειρήνη πάσι.

Ο Χορός: Και τω πνεύματί σου.

Ο Διάκονος:

Εκ του κατά ..­.. αγίου Ευαγγελίου το ανάγνωσμα.

Ο Ιερεύς. Πρόσχωμεν.

Ο Διάκονος απαγγέλλει την τεταγμένην περικοπήν του αγίου Ευαγγελίου, απάντων ορθίων ισταμένων.

Πληρωθείσης της αναγνώσεως του Ευαγγελίου.

Ο Ιερεύς: Ειρήνη σοι τω ευαγγελιζομένω.

Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σου.

Ο Διάκονος:

Είπωμεν πάντες εξ όλης της ψυχής και εξ όλης της διανοίας ημών είπωμεν.

Κύριε Παντοκράτορ, ο Θεός των πατέρων ημών, δεόμεθά σου, επάκουσον και ελέησον.

Ετι δεόμεθα υπέρ των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών.

Έτι δεόμεθα υπέρ του Αρχιεπισκόπυ ημών ..­…

Έτι δεόμεθα υπέρ των αδελφών ημών, των ιερέων, ιερομονάχων, ιεροδιακόνων και μοναχών και πάσης της εν Χριστώ ημών αδελφότητος.

Έτι δεόμεθα, επέρ ελεόυς, ζωής, ειρήνης, υγείας, σωτηρίας, επισκέψεως, συγχωρήσεως και αφέσεως των αμαρτιών των δούλων του θεού, πάντων των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανώ, των κατοικούντων και παρεπηδημούντων εν τη πόλει και εν τη ενορία ταύτη, των ενοριτών, επιτρόπων, συνδρομητών και αφιερωτών του ιερού ναού τούτου.

Έτι δεόμεθα υπέρ των καρποφορούντων και καλλιεργούντων εν τω αγίω και πανσέπτω ναώ τούτω, κοπιόντων, ψαλλόντων, και υπέρ του περιεστώτος λαού του απεκδεχομένου το παρά σου μέγα και πλούσιον έλεος.

Ο Ιερεύς, μυστικώς.

Κύριε, ο Θεός ημών, την εκτενή ταύτην ικεσίαν πρόσδεξαι παρά των σων δούλων, και ελέησον ημάς κατά το πλήθος του ελέους σου και τους οικτιρμούς σου κατάπεμψον εφ ἡ­μᾶς και επί πάντα τον λαόν σου, τον απεκδεχόμενον το παρά σου πλούσιον έλεος.

Εκφώνως.

Ότι ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός υπάρχεις και σοι την δόξαν αναπέμπομεν τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ο Διάκονος.

Εύξασθε οι κατηχούμενοι τω Κυρίω.

Οι πιστοί υπέρ των κατηχουμένων δεηθώμεν.

ίνα ο Κύριος αυτούς ελεήση. κατηχήση αυτούς τον λόγον της αληθείας. αποκαλύψει αυτοίς το Ευαγγέλιον της δικαιοσύνης. ενώση αυτούς τη αγία αυτού καθολική και αποστολική Εκκλησία.

Σώσον, ελήσον, αντιλαβού και διαφύλαξον αυτούς ο Θεός, τη ση χάριτι.

Οι κατηχούμενοι, τας κεφαλάς υμών τω Κυρίω κλίνατε.

Ο Ιερεύς, μυστικώς.

Κύριε, ο Θεός ημών, ο εν ουρανοίς κατοικών, και επιβλέπων επί πάντα τα έργα σου, επίβλεψον επί τους δούλους σου τους κατηχουμένους, τους υποκεκλικότας τους εαυτών αυχένας ενωπιόν σου, και δος αυτοίς τον ελαφρόν ζυγόν σου. ποίησον αυτούς μέλη τίμια της αγίας σου Εκκλησίας και καταξίωσον αυτούς του λουτρού της παλιγγενεσίας, της αφέσεως των αμαρτιών και του ενδύματος της αφθαρσίας, εις επίγνωσιν σου του αληθινού Θεού ημών.

Εκφώνως

Ίνα και αυτοί συν ημίν δοξάζωσι το πάντιμον και μεγαλοπρεπές όνομά σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ο Διάκονος.

όσοι κατηχούμενοι, προέλθετε. Οι κατηχούμενοι, προέλθετε. όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. μη τις των κατηχουμένων.

Όσοι πιστοί. Ε­τι και έτι, εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν.

Αντιλαβού, σώσον, ελέησον..­…

Ο Ιερεύς, μυστικώς.

Συ, Κύριε, κατέδειξας ημίν το μέγα τούτο της σωτηρίας μυστήριον. συ κατηξίωσας ημάς τους ταπεινούς και αναξίους δούλους σου, γενέσθαι λειτουργούς του αγίου σου θυσιαστηρίου. συ ικάνωσον ημάς τη δυνάμει του Α­γί­ου σου Πνεύματος, εις την διακονίαν ταύτην. ίνα ακατακρίτως στάντες ενώπιον της ἀ­γί­ας δόξης σου, προσάγωμέν σοι θυσίαν αινέσεως, συ γαρ ει ο ενεργών τα πάντα εν πάσι. Δος, Κύριε, και υπέρ των ημετέρων αμαρτημάτων και των του λαού αγνοημάτων, δεκτήν γενέσθαι την θυσίαν ημών και ευπρόσδεκτον ενώπιόν σου.

Εκφώνως

ότι πρέπει σοι πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις, τω Πατρί, και τω Υιώ, και τω Αγίω Πνεύματι. νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο Διάκονος

Ετι και έτι εν ειρήνη..­…

Αντιλαβού, σώσον, ελέησον..­…

Ο Ι­ε­ρεύς

Ο Θεός, ο επισκεψάμενος εν ελέει και οικτιρμοίς την ταπείνωσιν ημών. Ο στήσας ημάς τους ταπεινούς και αμαρτωλούς και αναξίους δούλους σου κατενώπιον της αγίας δόξης σου λειτουργείν τω αγίω σου θυσιαστηρίω. συ ενίσχυσον ημάς, τη δυνάμει του Αγίου σου Πνεύματος εις την διακονίαν ταύτην και δος ημίν λόγον εν ανοίξει του στόματος ημών, εις το επικαλείσθαι την χάριν του Αγίου σου Πνεύματος επί των μελλόντων προτίθεσθαι δώρων.

Ο Ιερεύς, εκφώνως.

Όπως υπό του κράτους σου πάντοτε φυλλαττόμενοι, σοι δόξαν αναπέμπωμεν, τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι. νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο Χορός: Α­μήν.

ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΧΕΡΟΥΒΙΚΟΥ ΥΜΝΟΥ ΑΔΟΜΕΝΟΥ

ην λέγει ο Ιερεύς μυστικώς.

Ουδείς άξιος των συνδεδεμένων ταις σαρκικαίς επιθυμίας και ηδοναίς, προσέρχεσθαι, η προσεγγίζειν, η λειτουργείν σοι, Βασιλεύ της δόξης. το γαρ διακονείν σοι μέγα και φοβερόν και αυταίς ταις επουρανίαις δυνάμεσιν. Αλλ ὅ­μως, δια την άφατον και αμέτρητόν σου φιλανθρωπίαν, ατρέπτως και αναλλοιώτως γέγονας άνθρωπος, και αρχιερεύς ημών εχρημάτισας, και της λειτουργικής ταύτης και αναιμάκτου θυσίας, την ιερουργίαν παρέδωκας ημίν ως Δεσπότης των απάντων. Συ γαρ μόνος, Κύριε ο Θεός ημών, δεσπόζεις των επουρανίων και των επιγείων, ο επί θρόνου Χερουβικού εποχούμενος, ο των Σεραφείμ Κύριος και Βασιλεύς του Ισραήλ, ο μόνος άγιος, και εν αγίοις αναπαυόμενος. Σε τοίνυν δυσωπώ τον μόνον αγαθόν και ευήκοον. Επίβλεψον επ ἐ­μέ τον αμαρτωλόν και αχρείον δούλον σου, και καθάρισόν μου την ψυχήν, και την καρδίαν από συνειδήσεως πονηράς. και ικάνωσόν με τη δυνάμει του Αγίου σου Πνεύματος, ενδεδυμένον την της ιερατείας χάριν, παραστήναι τη Αγία σου ταύτη Τραπέζη και ιερουργήσαι το άγιον και άχραντόν σου Σώμα και το τίμιον Αίμα. Σοι γαρ προσέρχομαι, κλίνας τον εμαυτού αυχένα, και δέομαί σου, Μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου απ ἐ­μοῦ, μηδέ αποδοκιμάσης με εκ παίδων σου. αλλ ἀ­ξί­ω­σον προσενεχθήναι σοι υπ ἐ­μοῦ του αμαρτωλού και ναξίου δούλου σου τα δώρα ταύτα. Συ γαρ ει ο προσφέρων και προσφερόμενος, και προσδεχόμενος, και διαδιδόμενος, Χριστέ ο Θεός ημών, και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, συν τω ανάρχω σου Πατρί, και τω Παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Και ψαλλομένου του Χερουβικού ύμνου αναγινώσκεται παρά του ιερέως μυστικώς εκ (γ ­).

Οι τα Χερουβίμ μυστικώς εικονίζοντες, και τη ζωοποιώ Τριάδι τον Τρισάγιον ύμνον προσάδοντες, πάσαν την βιωτικήν αποθώμεθα μέριμναν.

Ο Διάκονος.

Ως τον Βασιλέα των όλων υποδεξόμενοι, ταις αγγελικαίς αοράτως δορυφορούμενον Τάξεσιν. Αλληλούϊα (γ ).

Είτα ο ιερεύς και ο διάκονος ποιούσι και λέγουσι τα αυτά, όσα και εν τη ιερά λειτουργία του Χρυσοστόμου, και ποιούσιν απαραλλάκτως την Μεγάλην Είσοδον. Συμπληρώσαντος δε του Β Χο­ροῦ τον Χερουβικόν ύμνον, ο Διάκονος εξελθών και στας εν τώσυνήθει τόπω λέγει.

Πληρώσωμεν την δέησιν ημών τω Κυρίω.

Ο Χορός. Κύριε ελέησον.

Υπέρ των προτεθέντων τιμίων Δώρων, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του αγίου οίκου τούτου..­..­…

Υπέρ του ρυσθήναι ημάς από πάσης θλίψεως..­..­…

ΕΥΧΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΟΜΙΔΗΣ

Μετά την εν τη Αγία Τραπέζη των θείων Δώρων απόθεσιν ην λέγει ο Ι­ε­ρεύς μυστικώς.

Κύριε ο θεός ημών, ο κτίσας ημάς και αγαγών εις την ζωήν ταύτην, ο υποδείξας ημίν οδούς εις σωτηρίαν, ο χαρισάμενος ημίν ουρανίων μυστηρίων αποκάλυψιν. συ ει ο θέμενος ημάς εις την διακονίαν ταύτην εν τη δυνάμει του Πνεύματός σου του Αγίου. Ευδόκησον δη, Κύριε, του γενέσθαι ημάς διακόνους της καινής σου Διαθήκης, λειτουργούς των αγίων σου μυστηρίων. πρόσδεξαι ημάς; προσεγγίζοντας τω αγίω σου θυσιαστηρίω κατά το πλήθος του ελεόυς σου. ίνα γενώμεθα άξιοι του προσφέρειν σοι την λογικήν ταύτην και αναίμακτον θυσίαν υπέρ των ημετέρων αμαρτημάτων, και των του λαού αγνοημάτων. ην προσδεξάμενος εις το άγιον και επουράνιον και νοερόν σου θυσιαστήριον, εις οσμήν ευωδίας, αντικατάπεμψον ημίν την χάριν του Αγίου σου Πνεύματος. Επίβλεψον εφ ἡ­μᾶς, ο Θεός, και έπιδε επί την λατρείαν ημών ταύτην, και προσδεξαι αυτήν, ως προσεδέξω άβελ τα δώρα, Νώε τας θυσίας, Α­βρα­άμ τας ολοκαρπώσεις, Μωσέως και Α­α­ρών τας ιερωσύνας, Σαουήλ τας ειρηνικάς. Ως προσεδέξω εκ των αγίων σου Αποστόλων την αληθινήν ταύτην λατρείαν, ούτω και εκ των χειρών ημών των αμαρτωλών πρόσδεξαι τα δώρα ταύτα, εν τη χρηστότητί σου, Κύριε. ίνα καταξιωθέντες λειτουργείν αμέμπτως τω αγίω σου θυσιαστηρίω, εύρωμεν τον μισθόν των πιστών και φρονίμων οικονόμων, εν τη ημέρα τη φοβερά της ανταποδόσεώς σου της δικαίας.

Ο Διάκονος εκφώνως

Αντιλαβού, σώσον, ελέησον ..­..

Την ημέραν πάσαν, αγίαν , τελείαν..­..

Ο Χορός. Παράσχου Κύριε.

άγγελον ειρήνης, πιστόν οδηγόν..­..

Συγγνώμην και άφεσιν των αμαρτιών ..­..­…

Τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς ημών ..­..­..

Τον υπόλοιπον χρόνον της ζωής ημών εν ειρήνη ..­…

Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα..­…

Της Παναγίας, αχράντου, υπερευλογημένης, ενδόξου Δεσποίνης..­..

Ο Χορός. Σοι Κύριε.

Ο Ι­ε­ρεύς εκφώνως.

Δια των οικτιρμών του Μονογενούς σου Υιού, μεθ οὖ ευλογητός ει, συν τω Παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ο Ι­ε­ρεύς

Ειρήνη πάσι.

Ο Διάκονος

Αγαπήσωμεν αλλήλους, ίνα εν ομονοία ομολογήσωμεν.

Είτα ο αυτός

Τας Θύρας , τας θύρας εν σοφία πρόσχωμεν.

Ο δε ιερεύς , άρας τον Α­έ­ρα επάνω των τιμίωνΔώρων, κινεί αυτόν ανοικτόν.

Ο Χορός το,

Πιστεύω εις ένα Θεόν..­..

Ο Διάκονος

Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου. Πρόσχωμεν την αγίαν Αναφοράν εν ειρήνη προσφέρειν.

Ο Χορός

έλεον ειρήνης, θυσίαν αινέσεως.

Ο Ιερεύς εκφώνως

Η χάρις του Κυρίου ημών Ι­η­σοῦ Χριστού, και η αγάπη του θεού και Πατρός, και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος, είη μετά πάντων ημών.

(και ευλογεί τον λαόν. ο δε Διάκονος ριπίζει τα άγια ευλαβώς).

Ο Χορός.

Και μετά του πνεύματός σου.

Ο Ι­ε­ρεύς

Ανω σχώμεν τας καρδίας.

(υψών τας χείρας του).

Ο Χορός

Εχομεν προς τον Κύριον.

Ο Ι­ε­ρεύς

Ευχαριστήσωμεν τω Κυρίω.

Ο Χορός

Αξιον και δίκαιον.

Ο Ι­ε­ρεύς μυστικώς

Ο ων Δέσποτα, Κύριε Θεέ, Πάτερ Παντοκράτορ, προσκυνητέ, άξιον ως αληθώς, και δίκαιον, και πρέπον τη μεγαλοπρεπεία της αγιωσύνηςσου, σε αινείν, σε υμνείν, σε ευλογείν, σε προσκυνείν, σοι ευχαριστείν, σε δοξάζειν τον μόνον όντως όντα Θεόν, και σοι προσφέρειν εν καρδία συντετριμμήνη, και πνεύματι ταπεινώσεως την λογικήν ταύτην λατρείαν ημών. ότι συ ει ο χαρισάμενος ημίν την επίγνωσιν της σης αληθείας. Και τις ικανός λαλήσαι τας δυναστείας σου; Ακουστάς ποιήσαι πάσας τας αινέσεις σου, η διηγήσασθαι παντα τα θαυμάσιά σου εν παντί καιρώ; Δέσποτα των απάντων, Κύριε ουρανού και γης και πάσης κτίσεως,μ ορωμένης τε και ουχ ορωμένης, ο καθήμενος επί θρόνου δόξης, και επιβλέπων αβύσσου, άναρχε, αόρατε, ακατάληπτε, απερίγραπτε, αναλλοίωτε, ο Πατήρ του Κυρίου ημών Ι­η­σοῦ Χριστού, του μεγάλου Θεού, και Σωτήρος της ελπίδος ημών. ος εστιν εικών της σης αγαθότητος, σφραγίς ισότυπος εν εαυτώ δεικνύς σε τον Πατέρα, Λόγος ζων, θεός αληθινός, η προ αιώνων σοφία, ζωή, αγιασμός, δύναμις, το φως το αληθινόν. Παρ οὖ το Πνεύμα το Άγιον εξεφάνη, το της αληθείας Πνεύμα, το της υιοθεσίας χάρισμα, ο αρραβών της μελλούσης κληρονομίας, η απαρχή των αιωνίων αγαθών, η ζωοποιός δύναμις, η πηγή του αγιασμού. παρ οὖ πάσα κτίσις λοιγική τε και νοερά, δυναμουμένη σοι λατρεύει και σοι την αίδιον αναπέμπει δοξολογίαν, ότι τα σύμπαντα δούλα σα. Σε γαρ αινούσιν άγγελοι, αρχάγγελοι, θρόνοι, κυριότητες, αρχαί, εξουσίαι, δυνάμεις, και τα πολυόματα Χερουβείμ. Σοι παρίστανται κύκλω τα Σεραφείμ, εξ πτέρυγες τω ενί, και εξ πτέρυγες τω ενί. και ταις μεν δυσί κατακαλύπτουσι τα πρόσωπα εαυτών, ταις δε δυσί τους πόδας, και ταις δυσί πετόμενα, κέκραγεν έτερον προς το έτερον ακαταπαύστοις στόμασιν, ασιγήτοις δοξολογίαις.

Ο Ι­ε­ρεύς εκφώνως

Τον επινίκιον ύμνον άδοντα, βοώντα, κεκραγότα και λέγοντα.

Ο Χορός. το άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ..­…

Ενταύθα ο ιερεύς η ο διάκονος λαβών τον αστερίσκον εκ του Δισκαρίου, και ποιήσας τύπον Σταυρού επ αὐ­τοῦ, θέτει αυτόν επί των καλυμμάτων.

Ο Ιερεύς μυστικώς

Μετά τούτων των μακαρίων δυνάμεων, Δέσποτα φιλάνθρωπε, και ημείς οι αμαρτωλοί βοώμεν και λέγομεν. άγιος ει, ως αληθώς και πανάγιος, και ουκ έστι μέτρον τη μεγαλοπρεπεία της αγιωσύνης σου, και όσιος εν πάσι τοις έργοις σου, ότι εν δικαιοσύνη και κρίσει αληθινή πάντα επήγαγες ημίν, πλάσας γαρ τον άνθρωπον, χουν λαβών από της γης, και εικόνι τη ση ο Θεός, τιμήσας τέθηκας αυτόν εν τω παραδείσω της τρυφής, αθανασίαν ζωής, και απόλαυσιν αιωνίων αγαθών, εν τη τηρήσει των εντολών σου, επαγγειλάμενος αυτώ. αλλά παρακούσαντα σου του αληθινού Θεού, του κτίσαντος αυτόν, και τη απάτη του όφεος υπαχθέντα νεκρωθέντα τε τοις οικείοις αυτού παραπτώμασιν, εξώρισας αυτόν εν τη δικαοκρισία σου ο Θεός εκ του παραδείσου εις τον κόσμον τούτον, και απέστρεψας εις την γην, εξ ης ελήφθη, οικονομών αυτώ την εκ παλιγγενεσίας σωτηρίαν την εν αυτώ τω Χριστώ σου. Ου γαρ απεστράφης το πλάσμα σου εις τέλος ο εποίησας, αγαθέ, ουδέ επελάθου έργου χειρών σου, αλλ ἐ­πε­σκέ­ψω πολυτρόπως δια σπλάγχνα ελέους σου. Προφήτας εξαπέστειλας. εποίησας δυνάμεις δια των αγίων σου, των καθ ἑ­κά­στην γενεάν ευαρεστησάντων σοι. ελάλησας ημίν δια στόματος των δούλων σου των προφητών, προκαταγγέλων ημίν την μέλλουσαν έσεσθαι σωτηρίαν. νόμον έδωκας εις βοήθειαν. αγγέλους επέστησας φύλακας. Ότε δε ήλθε το πλήρωμα των καιρών, ελάλησας ημίν εν αυτώ τω Υιώ σου, δι οὖ και τους αιώνας εποίησας, ος ων απαύγασμα της δόξης σου, και χαρακτήρ της υποστάσεώς σου, φέρων τε τα πάντα τω ρήματι της δυνάμεως αυτού, ουχ αρπαγμόν ηγήσατο το είναι ίσα σοι τω Θεώ και Πατρί. αλλά, Θεός ων προαιώνιος, επί της γης ώφθη. Και τοις ανθρώποις συνανεστράφη. και εκ Παρθένου αγίας σαρκωθείς, εκένωσεν εαυτόν, μορφήν δούλου λαβών, σύμμορφος γενόμενος τω σώματι της ταπεινώσεως ημών, ίνα ημάς συμμόρφους ποιήση της εικόνος της δόξης αυτού. Επειδή γαρ δι ἀν­θρώ­που η αμαρτία εισήλθεν εις τον κόσμον, και δια της αμαρτίας ο θάνατος, ηυδόκησεν ο Μονογενής σου Υιός, ο ων εν τοις κόλποις σου του Θεού και Πατρός, γενόμενος εκ γυναικός, της αγίας Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, γενόμενος υπό νόμον, κατακρίναι την αμαρτίαν εν τη σαρκί αυτού. Ίνα οι εν τω Αδάμ αποθνήσκοντες ζωοποιηθώσιν εν αυτώ τω Χριστώ σου. και εμπολιτευσάμενος τω κόσμω τούτω, δους προστάγματα σωτηρίας, αποστήσας ημάς της πλάνης των ειδώλων, προσήγαγε τη επιγνώσει σου του αληθινού Θεού και Πατρός, κτησάμενος ημάς εαυτώ λαόν περιούσιον, βασίλειον ιεράτευμα, έθνος άγιον. και καθαρίσας εν ύδατι, και αγιάσας τω Πνεύματι τω Αγίω, έδωκεν εαυτόν αντάλλαγμα τω θανάτω, εν ω κατειχόμεθα πεπραμένοι υπό την αμαρτίαν. και κατελθών δια του Σταυρού εις τον άδην, ίνα πληρώση εαυτού τα πάντα, έλυσε τας οδύνας του θανάτου. και αναστάς τη τρίτη ημέρα, και οδοποιήσας πάση σαρκί την εκ νεκρών ανάστασιν, καθότι ουκ ην δυνατόν κρατείσθαι υπό της φθοράς τον αρχηγόν της ζωής, εγένετο απαρχή των κεκοιμημένων, πρωτότοκος εκ των νεκρών, ίνα η αυτός τα πάντα εν πάσι πρωτεύων. και ανελθών εις τους ουρανούς εκάθισεν εν δεξιά της μεγαλωσύνης σου εν υψηλοίς. ος και ηξει, αποδούναι εκάστω κατά τα έργα αυτού. Κατέλιπε δε ημίν υπομνήματα του σωτηρίου αυτού πάθους, ταύτα, α προτεθείκαμεν ενώπιόν σου, κατά τας αυτού εντολάς. Μέλλων γαρ εξιέναι επί τον εκούσιον και αοίδιμον, και ζωοποιών αυτού θάνατον, τη νυκτί, η παρεδίδου εαυτόν υπέρ της του κόσμου ζωής, λαβών άρτον επί των αγίων αυτού και αχράντων χειρών, και αναδείξας σοι τω Θεώ και Πατρί, ευχαριστήσας, ευλογήσας, αγιάσας, κλάσας,

Ο Ιερεύς εκφώνως

Εδωκε τοις αγίοις αυτού Μαθηταίς και Αποστόλοις ειπών. Λάβετε, φάγετε, τούτο μου εστι το σώμα το υπέρ ημών κλώμενον εις άφεσιν αμαρτιών.

Ο Χορός αργώς το, Αμήν.

Ο Ιερεύς μυστικώς

Ομοίως και το Ποτήριον εκ του γεννήματος της αμπέλου λαβών, κεράσας, ευχαριστήσας, ευλογήσας, αγιάσας.

Ο Ιερεύς εκφώνως

Εδωκε τοις αγίοις αυτού Μαθηταίς και Αποστόλοις, ειπών.

Πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο εστι το Αίμα μου, το της Καινής Διαθήκης, το υπέρ υμών και πολλών εκχυνόμενον, εις άφεσιν αμαρτιών.

Ο Χορός αργώς το, Αμήν

Ο Ιερεύς μυστικώς

Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν. οσάκις γαρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το Ποτήριον τούτο πίνετε, τον εμόν θάνατον καταγγγέλλετε, την εμήν Ανάστασιν ομολογείτε.Μεμνημένοι ουν, Δέσποτα, και ημείς των σωτηρίων αυτού Παθημάτων, του Ζωοποιού Σταυρού, της τριημέρου Ταφής, της εκ νεκρών Αναστάσεως, της εις ουρανούς Α­νό­δου, της εκ δεξιών σου του Θεού και Πατρός Καθέδρας, της ενδόξου και φοβεράς δευτέρας αυτού Παρουσίας.

Ο Ι­ε­ρεύς μεγαλοφώνως

Τα σα εκ των σων σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα.

Ο Χορός

Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, σοι ευχαριστούμεν, Κύριε, και δεόμεθά σου, ο Θεός ημών.

Ο Ι­ε­ρεύς μυστικώς

Δια τούτο, Δέσποτα Πανάγιε, και ημείς οι αμαρτωλοί και ανάξιοι δούλοι σου οι καταξιωθέντες λειτουργείν τω αγίω σου Θυσιαστηρίω, ου δια τας δικαιοσύνας ημών (ου γαρ εποιήσαμέν τι αγαθόν επί της γης). αλλά δια τα ελέη σου και τους οικτιρμούς σου, ους εξέχεας πλουσίως εφ ἡ­μᾶς, θαρρούντες προσεγγίζομεν τω αγίω σου Θυσιαστηρίω. και προθέντες τα αντίτυπα του Αγίου Σώματος και Αίματος του Χριστού σου, σου δεόμεθα και σε παρακαλούμεν, άγιε Αγίων, ευδοκία της σης αγαθότητος, ελθείν το Πνεύμα σου το Άγιον εφ ἡ­μᾶς, και επί τα προκείμενα Δώρα ταύτα, και ευλογήσαι αυτά, και αγιάσαι και αναδείξαι.

έπειτα ο Ιερεύς και ο Διάκονος προσκυνούσι τρις έμπροσθεν της τραπέζης, ευχόμενοι καθ ἑ­αυ­τούς και λέγοντες το,

Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ, και ελέησόν με.

Είτα την κεφαλήν υποκλίνας ο Διάκονος δεικνύει συν τω Ωραρίω τον άγιον άρτον λέγων μυστικώς.

Ευλόγησον, Δέσποτα, τον άγιον άρτον.

Και ανιστάμενος ο Ιερεύς σφραγίζει τον Άγιον άρτον και λέγει μυστικώς.

Τον μεν άρτον τούτον, αυτό το τίμιον Σώμα του Κυρίου, και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Ο Διάκονος

Αμήν.

Και αύθις ο αυτός δεικνύων συν τω Ω­ρα­ρί­ῳ το άγιον Ποτήριον λέγει.

Ευλόγησον, Δέσποτα, το άγιον Ποτήριον.

Και ο Ιερεύς ευλογών τούτο λέγει.

Το δε Ποτήριον τούτο, αυτό το τίμιον Αίμα του Κυρίου, και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Ο Διάκονος. Αμήν.

Και αύθις ο Διάκονος δεικνύων μετά του Ωραρίου αμφότερα τα άγια λέγει. Ευλόγησον, Δέσποτα συναμφότερα

Ο δε Ι­ε­ρεύς ευλογών αμφότερα τα άγια λέγει.

Το εκχυθέν υπέρ της του κόσμου ζωής και σωτηρίας.

Ο Διάκονος

Αμήν. Αμήν. Αμήν.

Και την κεφαλήν υποκλίνας τω Ιερεί και ειπών το Μνήσθητί μου, Δέσποτα άγιε, του αμαρτωλού, μεθίσταται εν ω πρότερον ίστατο τόπω και λαβών ριπίδιον ριπίζει τα άγια ως και πρότερον.

Ο Ιερεύς μυστικώς

Ημάς δε πάντας, τους εκ του ενός Αρ­του και του Ποτηρίου μετέχοντας, ενώσαις αλλήλοις εις ενός Πνεύματος Αγίου κοινωνίαν και μηδένα ημών εις κρίμα η εις κατάκριμα ποιήσαις μετασχείν του αγίου Σώματος και Αίματος του Χριστού σου. αλλ ἵ­να εύρωμεν έλεον και χάριν μετά πάντων των Αγίων των απ αἰ­ῶ­νος σοι ευαρεστησάντων, Προπατόρων, Πατέρων, πατριαρχών, Προφητών, Αποστόλων, Κηρύκων, Ευαγγελιστών, Μαρτύρων, Ομολογητών, Διδασκάλων, και παντός πνεύματος δικαίου εν πίστει τετελειωμένου.

Ο Ιερεύς εκφώνως

Εξαιρέτως της Παναγίας, Αχράντου, υπερευλογημένης, ενδόξου, Δεσποίνης ημών θεοτόκου, και αειπαρθένου Μαρίας.

Και ο Χορός ψάλλει το Επί σοι χαίρει Κεχαριτωμένη κλπ. μέχρι του ο προ αιώνων υπάρχων Θεός ημών τα δε εξής του τροπαρίου αργώς και μετά μέλους. Την γαρ σην μήτραν θρόνο κλπ. μέχρι τέλους.

Ο Διάκονος θυμιών κύκλω την αγίαν Τράπεζαν μνημονεύει ων αν θέλη ζώντων και τεθνεώτων. ο δε Ι­ε­ρεύς κλινόμενος επεύχεται.

Ο Ιερεύς μυστικώς

Του Αγίου Ιωάννου, Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού. των αγίων, ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων, του αγίου (δείνος), ου και την μνήμην επιτελούμεν, και πάντων σου των αγίων. ων ταις ικεσίαις επίσκεψαι ημάς ο Θεός. Και μνήσθητι πάντων των προκεκοιμημένων επ ἐλ­πί­δι αναστάσεως ζωής αιωνίου (και μνημόνευε ενταύθα ονομαστί και ων βούλεται τεθνεώτων) και ανάπαυσον αυτούς, όπου επισκοπεί το φως του προσώπου σου. Ε­τι σου δεόμεθα. Μνήσθητι, Κυριε, της ἀ­γί­ας σου Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, της από περάτων έως περάτων της οικουμένης, και ειρήνευσον αυτήν, ην περιεποιήσω τω τιμίω Αίματι του Χριστού σου, και τον άγιοιν Οίκον τούτον στερέωσον μέχρι της συντελείας του αιώνος. Μνήσθητι, Κύριε, των τα Δώρα σοι ταύτα προσκομισάντων, και υπέρ ων, και δι ὦν και εφ οἶς αυτά προσεκόμισαν. Μνήσθητι, Κύριε, των καρποφορούντων και καλλιεργούντων εν ταις αγίαις σου Εκκλησίαις, και μεμνημένων των πενήτων. άμειψαι αυτούς τοις πλουσίοις σου και επουρανίοις χαρίσμασι. χάρισαι αυτοίς αντί των επιγείων τα επουράνια, αντί των προσκαίρων τα αιώνια, αντί των φθαρτών τα άφθαρτα. Μνήσθητι, Κύριε, των εν ερημίαις, και όρεσι, και σπηλαίοις, και εν ταις οπαίς της γης. Μνήσθητι, Κύριε, των εν παρθενία, και ευλαβεία και ασκήσει και σεμνή πολιτεία διαγόντων. Μνήσθητι, Κύριε, των ευλαβεστάτων και πιστοτάτων ημών βασιλέων, ους εδικαίωσας βασιλεύειν επί της γης. όπλω αληθείας, όπλω ευδοκίας στεφάνωσον αυτούς. επισκίασον επί την κεφαλήν αυτών εν ημέρα πολέμου. ενίσχυσον αυτών τον βραχίονα. ύψωσον αυτών την δεξιάν. κράτυνον αυτών την βασιλείαν. υπόταξον αυτοίς πάντα τα βάρβαρα έθνη, τα τους πολέμους θέλοντας. χάρισαι αυτοίς βαθείαν και αναφαίρετον ειρήνην. λάλησον εις την καρδίαν αυτών αγαθά υπέρ της Εκκλησίας σου και παντός του λαού σου. ίνα εν τη γαλήνη αυτών ήρεμον και ησύχιον βίον διάγωμεν, εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι. μνήσθητι, Κύριε, πάσης Αρχής και Εξουσίας, και των εν τω παλατίω αδελφών ημών, και παντός του στρατοπέδου. Τους αγαθούς εν τη αγαθότητί σου διατήρησον. Τους πονηρούς αγαθούς ποίησον εν τη χρηστότητί σου. Μνήσθητι, Κύριε, του περιεστώτος λαού, και των δι εὐ­λό­γους αιτίας απολειφθέντων, και ελέησον αυτούς και ημάς κατά το πλήθος του ελέους σου. Τα ταμεία αυτών έμπλησον παντός αγαθού. τας συζυγίας αυτών εν ειρήνη και ομονοία διατήρησον. τα νήπια έκθρεψον. την νεότητα παιδφαγώγησον. το γήρας περικράτησον. τους ολιγοψύχους παραμύθησαι. τους εσκορπισμένους επισυνάγαγε. τους πεπλανημένους επανάγαγε, και σύναψον τη αγία σου Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Τους οχλουμένους υπό πνευμάτων ακαθάρτων ελευθέρωσον. τοις πλεόυσι σύμπλευσον. τοις οδοιπορούσι συνόδευσον. χηρών πρόστηθι. ορφανών υπεράσπισον. αιχμαλώτους ρύσαι. νοσούντας ίασαι. Τους εν βήμασι και μετάλλοις και εξορίαις, και πικραίς δουλείαις και πάση θλίψει και ανάγκη και περιστάσει όντων, μνημόνευσον, ο Θεός, και πάντων των δεομένων της μεγάλης σου ευσπλαγχνίας και των αγαπώντων ημάς και των μισούντων, και των εντειλαμένων ημίν τοις αναξίοις εύχεσθαι υπέρ αυτών. Και παντόςε του λαού σου, μνήσθητι, Κύριε ο θεός ημών, και επί πάντα έκχεον το πλούσιόν σου έλεος, πάσι παρέχων τα προς σωτηρίαν αιτήματα. Και ων ημείς ουκ εμνημονεύσαμεν δι ἄ­γνοι­αν, η λήθην, η πλήθος ονομάτω, αυτός μνημόνευσον, ο Θεός ο ειδώςε εκάστου την ηλικίαν και την προσηγορίαν, ο ειδώς έκαστον εκ κοιλίας μητρός αυτού. Συ γαρ ει, Κύριε, η βοήθεια των αβοηθήτων, η ελπίς των απηλπισμένων, ο των χειμαζομένων Σωτήρ, ο των πλεόντων λιμήν, ο των νοσούντων ιατρός. Αυτός τοι πάσι τα πάντα γενού, ο ειδώς έκαστον, και το αίτημα αυτού, οίκον, και την χρείαν αυτού. Ρύσαι, Κύριε, την πόλιν ταύτην, και πάσαν πόλιν και χώραν, από λιμού, λοιμού, σεισμού, καταποντισμού, πυρός, μαχαίρας, επιδρομής αλλοφύλων και εμφυλίου πολέμου.

Ο ιερεύς εκφώνως

Εν πρώτοις μνήσθητι, Κύριε, του αρχιεπισκόπου ἡ­μῶν… ὅν χάρισαι ταις αγίαις σου Εκ­κλη­σί­αις εν ειρήνη, σώον, έντιμον, υγιά, μακροημερεύοντα, και ορθοτομούντα τον λόγον της σης αληθείας.

Ο Διάκονος

Και ων έκαστος κατά διάνοιαν έχει και πάντων και πασών.

Ο Διάκονος είτα μνημονεύει τα δίπτυχα των ζώντων, ο δε χορός, εάν η α ᾿Ιανουαρίου, ψάλλει πανηγυρικώς το Μεγαλυνάριον του Αγίου. Τον ουρανοφάντορα του Χριστού κλπ.

Ο Ι­ε­ρεύς μυστικώς.

Μνήσθητι, Κύριε, πάσης επισκοπής Ορθοδόξων, των ορθοτομούντων τον λόγον της σης αληθείας.Μνήσθητι, Κύριε, κατά το πλήθος των οικτιρμών σου, και της εμής αναξιότητος. συγχώρησόν μοι παν πλημμέλημα εκούσιόν τε και ακούσιον. και μη δια τας εμάς αμαρτίας κωλύση την χάριν του Αγίου σου Πνεύματος από τωνν προκειμένων Δώρων. Μνήσθητι, Κύριε, του πρεσβυτερίου, της εν Χριστώ διακονίας, και παντός ιερατικού Τάγματος. Και μηδένα ημών καταισχύνης των κυκλούντων το άγιόν σου Θυσιαστήριον. Επίσκεψαι ημάς εν τη χρηστότητί σου, Κύριε. επιφάνηθι ημίν εν τοις πλουσίοις οικτιρμοίς. Ευκράτους και επωφελείς τους αέρας ημίν χάρισαι. όμβρους ειρηνικούς τη γη προς καρποφορίαν δώρησαι. Ευλόγησον τον στέφανον του ενιαυτού της χρηστότητός σου. Παύσον τα σχίσματα των Εκκλησιών. σβέσον τα φρυάγματα των εθνών. τας των αιρέσεων επαναστάσεις ταχέως κατάλυσον, τη δυνάμει του Αγίου σου Πνεύματος. Πάντας ημάς πρόσδεξαι εις την βασιλείαν σου, υιούς φωτός, και υιούς ημέρας αναδείξας. Την σην ειρήνην και την σην αγάπην χάρισαι ημίν. Κύριε ο θεός ημών. πάντα γαρ απέδωκας ημίν.

Ο Ιερεύς εκφώνως

Και δος ημίν εν ενί στόματι και μια καρδία δοξάζειν, και ανυμνείν το πάντιμον και μεγαλοπρεπές όνομά σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν ακί αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο Χορός. Αμήν.

Και στραφείς προς τον λαόν και ευλογών αυτόν λέγει εκφώνως. Ο Ιερεύς.

Και έσται τα ελέη του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού μετά πάντωνημών.

Ο Χορός. Και μετά του πνεύματός σου.

Ο Διάκονος εξελθών του Βήματος και στας εν τω συνήθει τόπω λέγει.

Πάντων των αγίων μνημονεύσαντες, έτι και έτι εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν.

Ο Χορός το Κύριε ελέησον.

Υπέρ των προσκομισθέντων και αγιασθντων τιμίων Δώρων, του Κυρίου δεηθώμεν.

όΠως ο φιλάνθρωπος Θεός ημών, ο προσδεξάμενος αυτά εις το άγιον και υπερουράνιον, και νοερόν αυτού Θυσιαστήριον, εις οσμήν ευωδίας πνευματικής, αντικαταπέμψη ημίν την θείαν χάριν, και την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος, δεηθώμεν.

Υπέρ του ρυσθήναι ημάς από πάσης θλίψεως, οργής κινδύνου και ανάγκης, του Κυρίου δεηθώμεν.

Ο Ιερεύς μυστικώς.

Ο Θεός ημών ο Θεός του σωζειν συ ημάς δίδαξον ευχαριστείν σοι αξίως υπέρ των ευεργεσιών σου, ων εποίησας και ποιείς μεθ ἡ­μῶν. Συ, ο Θεός ημών, ο προσδεξάμενος τα Δώρα ταύτα, καθάρισον ημάς από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος, και δίδαξον επιτελείν αγιωσύνην εν φόβω σου. ίνα εν καθαρώ τω μαρτυρίω της συνειδήσεως ημών, υποδεχόμενοι την μερίδα των αγιασμά των σου, ενωθώμεν τω αγίω Σώματι και Αίματι του Χριστού σου. Και υποδεξάμενοι αυτά αξίως, σχώμεν τον Χριστόν, κατοικούντα εν ταις καρδίαις ημών, και γενώμεθα ναός του Αγίου σου Πνεύματος. Ναι, ο Θεός ημών, και μηδένα ημών ένοχον ποιήσης των φρικτών σου τούτων και επουρανίων Μυστηρίων, μηδέ ασθενή ψυχή και σώματι, εκ του αναξίως αυτών μεταλαμβάνειν. αλλά δος ημίν, μέχρι της εσχάτης ημών αναπνοής αξίως υποδέχεσθαι την μερίδα των αγιασμάτων σου, εις εφόδιον ζωής αιωνίου, εις απολογίαν ευπρόσδεκτον, την επί του φοβερού Βήματος του Χριστού σου, όπως αν και ημείς μετά πάντων των αγίων των απ αἰ­ῶ­νος σοι ευαρεστησάντων, γενώμεθα μέτοχοι των αιωνίων σου αγαθών, α ητοίμασας τοις αγαπώσι σε, Κύριε.

Ο Διάκονος

Αντιλαβού, σώσον, ελέησον και διαφύλαξον..­…

Την ημέραν πάσαν, τελείαν..­…

άγγελον ειρήνης πιστόν οδηγόν, φύλακα..­..­..

Συγγνώμην και άφεσιν των αμαρτιών και των πλημμελημάτων..­…

Τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς ημών ..­…

Τον υπόλοιπον χρόνο της ζωής ημών εν ειρήνη ..­..­..

Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα..­…

Την ενότητα της πίστεως, και την κοινωνίαν του Αγίου Πνεύματος αιτησάμενοι, εαυτούς και αλλήλους, και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα.

Ο Χορός. Σοι Κύριε.

Και καταξίωσον ημάς, Δέσποτα, μετά παρρησίας ακατακρίτως, τολμάν επικαλείσθαι σε, τον επουράνιον Θεόν, Πατέρα και λέγειν.

Ο Αναγνώστης απαγγέλλει την Κυριακήν προσευχήν. Πάτερ ημών..­..

Ο ιερεύς εκφώνως

Ότι σου εστιν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο Χορός. Αμήν.

Ο ιερεύς. Ειρήνη πάσι.

Ο Χορός. Και τω πνεύματί σου.

Ο Διάκονος

Τας κεφαλάς ημών τω Κυρίω κλίνωμεν.

Ο Χορός. Σοι Κύριε.

Ο ιερεύς μυστικώς

Δέσποτα, Κύριε, ο Πατήρ των οικτιρμών, και Θεός πάσης παρακλήσεως τους υποκεκλικότας σοι τας εαυτών κεφαλάς ευλόγησον, αγίασον, φρούρησον, οχύρωσον, ενδυνάμωσον, από παντός έργου πονηρού απόστησον, παντί δ ἔρ­γῳ αγαθώ σύναψον, και καταξίωσον ακατακρίτως μετασχείν των αχράντων σου τούτων, και ζωοποιών Μυστηρίων εις άφεσιν αμαρτιών, εις Πνεύματος αγίου κοινωνίαν.

Ο Ιερεύς εκφώνως

Χάριτι και οικτιρμοίς και φιλανθρωπία του Μονογενούς Υιού, μεθ οὖ ευλογητός ει, συν τω Παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ο Χορός. Αμήν

Ο Ιερεύς μυστικώς

Πρόσχες, Κύριε Ι­η­σοῦ Χριστέ, ο Θεός ημών εξ αγίου κατοικητηρίου σου, και από θρόνου δόξης της βασιλείας σου, και ελθέ εις το αγιάσαι ημάς, ο άνω τω Πατρί συγκαθήμενος και ώδε ημίν αοράτως συνών. και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί, μεταδούναι ημίν του αχράντου Σώματός σου, και του τιμίου Αίματος, και δι ἡ­μῶν παντί τω λαώ.

Ο Διάκονος, έξω ιστάμενος εκφωνεί

Πρόσχωμεν.

Ο δε Ιερεύς, υψών τον άγιον άρτον εκφωνεί

Τα άγια τοις αγίοις.

Ο Χορός

Εις Άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός εις δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν.

Η δε του λοιπού τάξις απαραλλάκτως ως εις την Θείαν Λειτουργίαν του Χρυσοστόμου

Ο Διάκονος εξερχόμενος και στας εν τω συνήθει τόπω, λέγει

Ορθοί. Μεταλαβόντες των θείων, αγίων, αχράντων, αθανάτων, επουρανίων και ζωοποιών φρικτών του Χριστού Μυστηρίων, αξίως ευχαριστήσωμεν τω Κυρίω.

Αντιλαβού, σώσον, ελέησον..­…

Την ἡ­μέ­ραν πάσαν, τελείαν, αγίαν..­…

Ο Ιερεύς εκφώνως

Ότι συ ει ο αγιασμός ημών και σοι την δόξαν αναπέμπομεν τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Τα λοιπά ως εν τη Λειτουργία του Χρυσοστόμου.

Οπισθάμβωνος ευχή

Ο Θυσίαν αινέσεως και λατρείαν ευάρεστον, την λογικήν ταύτην και αναίμακτον θυσίαν προσδεχόμενος, παρά των επικαλουμένων σε εν όλη καρδία, Χριστέ ο Θεός ημών, ο Αμνός και Υιός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου, ο μόσχος ο άμωμος, ο μη δεχόμενος αμαρτίας ζυγόν και τυθείς δι ἡ­μᾶς εκών. ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος τους δε εσθίοντας αγιάζων. ο εις ανάμνησιν του εκουσίου πάθους σου και της ζωοποιού τριημέρου Εγέρσεως, κοινωνούς ημάς αναδείξας των αρρήτων και επουρανίων και φρικτών σου Μυστηρίων, του αγίου σου Σώματτος και τιμίου σου Αίματος. τήρησον ημάς τους δούλους σου, τους διακόνυς και τους πιστούς ημών βασιλείς και τον φιλόχριστον στρατόν και τον περιεστώτα λαόν εν τω σω αγιασμώ. Και δος ημίν εν παντί χρόνω και καιρώ μελετάν την σην δικαιοσύνην, όπως προς το σον θέλημα οδηγηθέντες και τα ευάρεστα σοι ποιήσαντες, άξιοι γενώμεθα και της εκ δεξιών σου παραστάσεως, όταν ελευση κρίναι ζώντας και νεκρούς. Τους εν αιχμαλωσία αδελφούς ημών ανάρυσαι, τους εν ασθενεία επίσκεψαι, τους εν κινδύνοις θαλάσσης κυβέρνησον, και τας προαναπαυσαμένας ψυχάς επ ἐλ­πί­δι ζωής αιωνίου ανάπαυσον, όπου επισκοπεί το φως του προσώπου σου και πάντων των δεομένων της σης βοηθείας επάκουσον. ότι συ ει ο Δωτήρ των αγαθών και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, συν τω ανάρχω σου Πατρί και τω Παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν .

(Ει βούλεται ο Ιερεύς λέγει μόνο την παρούσαν ευχήν)

Ο ευλογών τους ευλογούντας σε, Κύριε, και αγιάζων τους επί σοι πεποιθότας, σώσον τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου. Το πλήρωμα της Εκ­κλη­σί­ας σου φύλαξον. αγίασον τους αγαπώντας την ευπρέπειαν του οίκου σου. Συ αυτούς αντιδόξασον τη θεϊκή σου δυνάμει και μη εγκαταλίπης ημάς τους ελπίζοντας επί σε, ειρήνην τω κόσμω σου δώρησαι, ταις Εκ­κλη­σί­αις σου, τοις ιερεύσι, τοις βασιλεύσιν ημών, τω στρατώ και παντί τω λαώ σου. ότι πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον, άνωθεν εστι, καταβαίνον εκ σου του Πατρός των φώτων. και σοι την δόξαν, και ευχαριστίαν και προσκύνησιν αναπέμπομεν τω Πατρί, και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ο Χορός. Είη το όνομα Κυρίου….

Είτα εισέρχεται ο Ιερεύς εις την αγίαν Πρόθεσιν και αναγινώσκει μυστικώς την ευχήν ταύτην.

Ηνυσται και τετέλεσται, όσον εις την ημετέραν δύναμιν, Χριστέ ο Θεός ημών, το της σης οικονομίας μυστήριον. έσχομεν γαρ του θανάτου σου την μνήμην. είδομεν της Αναστάσεώς σου τον τύπον. ενεπλήσθημεν της ατελευτήτου σου ζωής. απηλαύσαμεν της ακενώτου σου τρυφής. ης και εν τω μέλλοντι αιώνι πάντας ημάς καταξιωθήναι ευδόκησον, χάριτι του ανάρχου σου Πατρός, και του Αγίου και αγαθού, και ζωοποιού σου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Η απόλυσις ως εν τη λειτουργία του Χρυσοστόμου.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ, Θ.Λειτουργία Μ Βασιλείου. Ετικέτες: . Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Θ.Λειτουργία Μ. Βασιλείου
Αρέσει σε %d bloggers: