Eὐχαριστία μετὰ τὴν Θείαν Μετάληψιν

Ανωνύμου συγγραφέως

Ευχαριστώ σοι, Κύριε, ο Θεός μου, ότι ουκ απώσω με τον αμαρτωλόν, αλλά κοινωνόν με γενέσθαι των Αγιασμάτων σου κατηξίωσας. Ευχαριστώ σοι ότι με τον ανάξιον μεταλαβείν των αχράντων σου και επουρανίων δωρεών κατηξίωσας. Αλλά, Δέσποτα φιλάνθρωπε, ο υπέρ ημών αποθανών τε και αναστάς, και χαρισάμενος ημίν τα φρικτά ταύτα και ζωοποιά σου Μυστήρια, επ’ ευεργεσία και αγιασμώ ψυχών και των σωμάτων ημών, δος γενέσθαι ταύτα καμοί εις ίασιν ψυχής τε και σώματος, εις αποτροπήν παντός εναντίου, εις φωτισμόν των οφθαλμών της καρδίας μου, εις ειρήνην των ψυχικών μου δυνάμεων, εις πίστιν ακαταίσχυντον, εις αγάπην ανυπόκριτον, εις πλησμονήν σοφίας, εις περιποίησιν των εντολών σου, εις προσθήκην της θείας σου χάριτος, και της σής βασιλείας οικείωσιν. Ινα εν τω αγιασμώ σου δι’ αυτών φυλαττόμενος της σης χάριτος μνημονεύω διαπαντός, και μηκέτι εμαυτώ ζώ, αλλά σοι τω ημετέρω Δεσπότη και ευεργέτη. Και ούτω του τήδε βίου απάρας, επ’ ελπίδι ζωής αιωνίου, εις την αίδιον καταντήσω ανάπαυσιν, ένθα ο των εορταζόντων ήχος ο ακατάπαυστος, και η απέραντος ηδονή των καθορώντων του σου προσώπου το κάλλος το άρρητον. Συ γάρ εί το όντως εφετόν και η ανέκφραστος ευφροσύνη των αγαπώντων σε, Χριστέ ο Θεός ημών, και σε υμνεί πάσα η κτίσις εις τους αιώνας. Αμήν.

Του Μεγάλου Βασιλείου

Δέσποτα Χριστέ, ο Θεός, Βασιλεύ των αιώνων, και δημιουργέ των απάντων, ευχαριστώ σοι επί πάσιν οίς παρέσχου μοι αγαθοίς, και επί τη μεταλήψει των αχράντων και ζωοποιών σου Μυστηρίων. Δέομαι ούν σου, αγαθέ και φιλάνθρωπε. Φύλαξον με υπό την σκέπην σου, και εν τή των πτερύγων σου σκιά. Και δώρησαί μοι εν καθαρώ συνειδότι, μέχρις εσχάτης μου αναπνοής, επαξίως μετέχειν των Αγιασμάτων σου, εις άφεσιν αμαρτιών, και εις ζωήν αιώνιον. Σύ γαρ εί ο άρτος της ζωής, η πηγή του αγιασμού, ο δοτήρ των αγαθών. Και σοί την δόξαν αναπέμπομεν συν τω Πατρί, και τω Αγίω Πνεύματι, νύν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Συμεών του Μεταφραστού

Οδούς τροφήν μοι σάρκα σήν εκουσίως,

ο πύρ υπάρχων και φλέγων αναξίους,

μη δή καταφλέξης με, μή, Πλαστουργέ μου.

Μάλλον δίελθε προς μελών μου συνθέσεις,

εις πάντας αρμούς, εις νεφρούς, εις καρδίαν,

φλέξον δ’ ακάνθας των όλων μου πταισμάτων.

Ψυχήν κάθαρον, αγίασον τας φρένας.

Τας ιγνύας στήριξον οστέοις άμα.

Αισθήσεων φώτισον απλήν πεντάδα.

Ολον με τω σώ συγκαθήλωσον φόβω.

Αεί σκέπε, φρούρει τε και φύλαττέ με

Εκ παντός έργου, και λόγου ψυχοφθόρου.

’Αγγιζε και κάθαρε, και ρύθμιζέ με,

κάλλυνε, συνέτιζε, και φώτιζε με.

Δείξον με σον σκήνωμα της αμαρτίας,

Ιν ως σον οίκο, εισόδω κοινωνίας,

Ως πύρ με φεύγη πάς κακούργος, πάν πάθος.

Πρέσβεις φέρω σοι πάντας ηγιασμένους,

Τας ταξιαρχίας τε των Ασωμάτων,

Τον Πρόδρομόν σου τους σοφούς Αποστόλους,

Προς τοις δέ, σην άχραντον αγνήν Μητέρα.

’Ων τας λιτάς, εύσπλαχνε δέξαι, Χριστέ μου,

και φωτός παίδα τον σον έργασαι λάτρην.

Σύ γαρ υπάρχεις αγιασμός και μόνος

Ημών, αγαθέ, των ψυχών και λαμπρότης.

Και σοί πρεπόντως, ως θεώ και Δεσπότη,

Δόξαν άπαντες πέμπομεν καθ’ ημέραν.

Ανωνύμου

Το σώμα σου το άγιον, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, γένοιτο μοι εις ζωήν αιώνιον, και το Αίμα σου το τίμιον εις άφεσιν αμαρτιών. Γένοιτο δέ μοι η ευχαριστία αύτη εις χαράν, υγείαν και ευφροσύνην. Και εν τη φοβερά και δευτέρα ελεύσει σου αξίωσόν με τον αμαρτωλόν στήναι εκ δεξιών της σης δόξης. πρεσβείαις της παναχράντου σου Μητρός, και πάντων σου των Αγίων. Αμήν.

Ανωνύμου

Εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον

Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, το φώς της εσκοτισμένης μου ψυχής, η ελπίς, η σκέπη, η καταφυγή, η παραμυθία, το αγαλλίαμά μου, ευχαριστώ σοι, ότι ηξίωσας με τον ανάξιον κοινωνόν γενέσθαι του αχράντου Σώματος και του τιμίου Αίματος του Υιού σου. Αλλ’ η τεκούσα το αληθινόν φώς, φώτισον μου τους νοητούς οφθαλμούς της καρδίας. Η την πηγήν της αθανασίας κυήσασα, ζωοποίησόν με τον τεθανατωμένον τη αμαρτία. Η του ελεήμονος Θεού φιλεύσπλαχνος Μήτηρ, ελέησόν με, και δός κατάνυξιν και συντριβήν εν τη καρδία μου, και ταπείνωσιν εν τοις διανοήμασί μου, και ανάκλησιν εν ταις αιχμαλωσίαις των λογισμών μου. Και αξίωσόν με μέχρι τελευταίας μου αναπνοής, ακατακρίτως υποδέχεσθαι των αχράντων Μυστηρίων τόν αγιασμόν, εις ίασιν ψυχής τε και σώματος. Και παράσχου μοι δάκρυα μετάνοιας και εξομολογήσεως εις το υμνείν και δοξάζειν σε πάσας τας ημέρας της ζωής μου. ’Οτι ευλογημένη και δεδοξασμένη υπάρχεις εις τους αιώνας. Αμήν.

«Εάν μη φάγητε την σάρκα του υιού του ανθρώπου και πίητε αυτού το αίμα, ουκ έχετε ζωήν εν εαυτοίς. Ο τρώγων μου την σάρκαν και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον».

(Ιωάν. Στ’, 53-4)

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Eὐχαριστία μετὰ τὴν Θείαν Μετάληψιν, ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ. Ετικέτες: . Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Eὐχαριστία μετὰ τὴν Θείαν Μετάληψιν
Αρέσει σε %d bloggers: