Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος Προσευχή Περί διαφυλάξεως της Αγίας ημών Ορθοδόξου Εκκλησίας εξ αιρέσεων

…Κύριε, ότε ευρίσκεσο επί της γης ως άνθρωπος, χωρίς να χωρισθής της Θεότητάς Σου, ιδρύσας επί της γης, ως άλλον Παράδεισον, δι ἡμᾶς τους ανθρώπους την Αγίαν σου Εκκλησίαν την οποίαν εστερέωσας επί την στερεάν πέτραν της Πίστεως, επί την πέτραν των Θείων Σου Εντολών, του Θείου Σου Νόμου και των Θείων προσταγμάτων Σου και ώρισας να μένη ασάλευτος μέχρι συντελείας των αιώνων και ότι «πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. ιστ´ 18). Την Εκκλησίαν Σου ταύτην Αναμάρτητε Υιέ και Λόγε Θεού του Υψίστου Γλυκύτατε Ιησού, ότε κατά την ημέραν της από γης εις Ουρανούς ανόδου Σου από του Όρους των Ελαιών, αφού επλήρωσας πάσαν οικονομία και τα επί γης ήνωσας τοις Ουρανίοις, παρέδωκας τοις Αγίοις Σου Αποστόλοις με εντολήν να την φυλάξουν καθαράν, αμόλυντον, να την στερεώσουν και την κρατύνουν εις τον τετραπέρατον κόσμον.

Οι Άγιοι Απόστολοι, συμφώνως τη εντολή την οποίαν έλαβον, στερέωσαν, εκράτυναν και διεφύλαξαν την Αγίαν Εκκλησίαν. Ωσαύτως και οι τούτων Διάδοχοι και οι μετά τούτους Άγιοι Θεοφόροι Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας οι τας επτά Αγίας Οικουμενικάς Συνόδους συγκροτήσαντες. Αυτή η θεία παρεμβολή των πανσόφων θείων Αποστόλων, των διαδόχων Αυτών και των θεοσόφων Αγίων Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησίας, οι θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου, οι πολύφωτοι αστέρες του νοητού στερεώματος, της μυστικής Σιών οι ακαθαίρετοι πύργοι, τα μυρίπνοα άνθη του Παραδείσου, τα πάγχρυσα στόματα του Λόγου, Εκκλησίας τα καυχήματα και Οικουμένης τα σεμνολογήματα. Ούτοι πάντες, τη Χάριτί Σου ενισχυθέντες και τω φωτί Σου τω θείω φωτισθέντες και καταυγασθέντες, τη πίστει στερεωθέντες, τη αγάπη κραταιωθέντες, τω πυρί τω θείω πυρωθέντες, πάντας τους εχθρούς αοράτους, ορατούς, αισθητούς, νοητούς, εσωτερικούς και εξωτερικούς, τους ως λύκους λυσσώδεις και ανήμερα θηρία ορμήσαντας κατά της Εκκλησίας Σου, όπως κρημνίσωσι και εκθεμελιώσωσι Αυτήν και τα λογικά πρόβατα, υπέρ των οποίων το πολύτιμο Αίμά σου εξέχεας επί Σταυρού, κατασπαράξωσι, πάντας ενίκησαν και μακράν της ποίμνης Σου της λογικής εξεδίωξαν, τη σφενδόνι τη του Πνεύματος, εκσφενδονήσαντες, και ούτω διέσωσαν την Αγίαν Εκκλησίαν και ωωδήγησαν ημάς εις την αληθινήν Πίστιν την Ορθόδοξον.

Αλλ ὁ βύθιος δράκων ο μισόκαλος, ο παγκάκιστος και παμπόνηρος, μετά των εργατών αυτού ουκ επαύσατο πολεμών την Εκκλησίαν. Αλλ ἡ Εκκλησία έχουσα τους κατά διαφόρους καιρούς καλούς Ποιμένας, επισκόπους και φύλακας, πολεμουμένη νικά και θριαμβεύει.

Σήμερον εις τους εσχάτους καιρούς, εις τας πονηρός ταύτας ημέρας ο Άρχων του σκότους βλέπων ότι το τέλος του εγγίζει, έχει ορμίσει μεθ ὅλων του των σκοτεινών δυνάμεων, ορατών ανθρώπων και αοράτων δαιμόνων, κατά της Εκκλησίας, της εκλεκτής Νύμφης, δια να την καταποντήση και αφανίση. Εις τας παρωχημένας γενεάς υπήρξαν άνδρες Άγιοι, άνδρες σοφοί, δίκαιοι, τίμιοι, συνετοί, πνευματοφόροι, Θεοφόροι, ανδρείοι τη ψυχή, οι οποίοι ηγωνίσθησαν υπέρ της Εκκλησίας, υπέρ των Αποστολικών και Πατρικών Παραδόσεων και τη συμμαχία και βοήθεια νικήσαν τας παρατάξεις των εχθρών και διέσωσαν την Εκκλησίαν.

Σήμερον τοιούτοι άνδρες εξέλιπον και εάν υπάρχουν είναι ολίγοι, σπάνιοι, δυσεύρετοι και όχι ανδρείοι, σοφοί και Άγιοι ως οι παλαιοί Πατέρες ημών. Οι δε πολεμούντες την Αγίαν Εκκλησίαν είναι πολλοί. Πολεμούσι εξ ύψους άνωθεν, γήθεν κάτωθεν, έσωθεν έξωθεν, έμπροσθεν όπισθεν, δεξιόθεν αριστερόθεν, και κινδυνεύει το σκάφος της Εκκλησίας να καταποντισθή, δια το μη έχειν καλούς Ποιμένας και φύλακας. Τινές των Ποιμένων και Επισκόπων τους οποίους έταξας ποιμαίνειν και φυλάττειν την λογικήν Σου Ποίμνην, την Αγίαν Εκκλησίαν, εγένοντο προβατόσχημοι λύκοι, τέλειοι καταφρονηταί και παραβάται των Ιερών Κανόνων και Αποστολικών Παραδόσεων, ζητούντες αποβολήν αυτών και αντικατάστασιν. Έτεροι ήνοιξαν τας θύρας και καλούσι και δέχονται τους λύκους παπιστάς, διαμαρτυρόμενους και πάντας τους αιρετικούς δια να εισέλθουν ακωλύτως και θύσουν, απωλέσουν και κατασπαράξουν τα λογικά πρόβατα. Διήρεσαν και έσχισαν την Εκκλησίαν δια της απερίσκεπτου, παρανόμου και αντικανονικής εισαγωγής του νέου παπικού ημερολογίου και αποβολής του παλαιού πατρίου και αντί να αγωνίζωνται και να φροντίζουν να ενώσουν την Εκκλησίαν, αγωνίζονται να την διαιρέσουν έτι εις περισσοτέρας Εκκλησίας και την καταστήσουν παναιρετικήν.

Ως μέλος της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, ως ιερεύς και πνευματικός Πατήρ, συναισθανόμενος το ιερόν καθήκον μου, ηγωνίσθην επί πολλά έτη εναντίον της παρανόμου εισαγωγής του παπικού νέου ημερολογίου (η οποία την Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν διήρεσεν εις δύο) και την επαναφορά του παλαιού πατρίου, δια να αρθή το σχίσμα και η διαίρεσις και γίνη πάλιν Μία η Εκκλησία ως ήτο απ ἀρχῆς, ότε ιδρύσας Αυτήν και ως παρελάβομεν Αυτήν παρά των Αγίων Αποστόλων και των Θεοφόρων Πατέρων. Αλλ οὐδεμία διόρθωσις εγένετο.

Βλέπων την θάλασσαν αγριαίνουσαν, τους ανέμους ισχυρούς, τα κύματα ως όρη υψηλά υψούμενα, το δε σκάφος της Εκκλησίας βυθιζόμενον και τον εαυτόν μου καταποντιζόμενον, εις την εσχάτην ταύτην ανάγκην, μη έχων που να καταφύγω και ζητήσω βοήθειαν, ανήλθον εις το όρος τούτο το Άγιον και εις τον Πάνσεπτον Ιερόν Ναόν των Αγίων Σου Πάντων και ενώπιον της Πανσέπτου Σου Αγίας Εικόνος προσπίπτων μετά στεναγμών και δακρύων την Του Θείου Σου Αποστόλου Πέτρου προσφθέγγομαί Σοι φωνήν Επιστάτα, Επιστάτα! σώσον ημάς απολλύμεθα!!!

Εύσπλαχνε Κύριε, μη εγκαταλείπεις ημάς εις τέλος!

Εάν ημείς οι άνθρωποι οι αγνώμονες και αχάριστοι, οι απείρως παρά Σου ευεργετηθέντες και ευεργετούμενοι, καθ ἑκάστην ημέραν Σε εγκαταλείπωμεν, Συ, ως Εύσπλαχνος Πατήρ, Συμπαθής και Πολυέλεος, μη εγκαταλείπεις ημάς! Μηδέ δια τας πολλάς ημών αμαρτίας απωλέσης ημάς! Κύριε μη τω θυμώ Σου ελέγξης ημάς, μηδέ τη οργή Σου παιδεύσης ημάς! Ομολογούμεν, ότι αμαρτωλοί εσμεν και δια τας αμαρτίας ημών είμεθα άξιοι μυρίων τιμωριών, βασάνων και κολάσεων! Πάτερ αγαθέ, εμακρύνθημεν από Σου, αλλ οὐκ απέστημεν από Σου τελείως, ουδέ διεπετάσαμεν χείρας προς Θεόν αλλότριον, αλλά προς Σε επιστρέφομεν τον μόνον αληθινόν Θεόν και Πατέρα Ουράνιον, τον Ευσπλαχνικώτατον και φιλανθρωπώτατον. Δέξαι τους στεναγμούς ημών, την θλίψιν, τα δάκρυα, την μετάνοιαν! Και ώσπερ εδέχθης τον Άσωτον, τον Τελώνη, την πόρνη, τον Ληστή, ούτω δέξαι και ημάς τους αμαρτωλούς τους πταίοντάς Σοι καθ ἑκάστην ημέραν, ώραν και στιγμήν. Σοι προσάγωμεν εις πρεσβείαν και μεσιτείαν την Πανάχραντον, Ευσπλαχνικοτάτην Μητέρα Σου και πάντας τους Αγίους Σου, Προφήτας, Αποστόλους, Μάρτυρας, Ιεράρχας, Οσίους και Δικαίους, και πάσας τας στρατειάς των Αγγέλων Σου!! Δέξαι την εκ ρυπαρών ημών χειλέων προσφερομένην Σοι δέησιν και άφες ημίν τας αμαρτίας ημών. Κόπασον τον κλύδωνα, πράυνουν τον σάλο, παύσον τα σχίσματα και τας αιρέσεις, αποδίωξον πάντα εχθρόν και πολέμιον, ειρήνευσον τους Άρχοντας της Εκκλησίας και της Πατρίδος και φώτισον αυτούς τω Θείω Φωτί Σου, ίνα ειρηνεύσωσι την Αγίαν Εκκλησίαν δια της αποβολής του παρανόμως και αντικανονικώς εισαχθέντος παπικού εορτολογίου του διαιρέσαντος Αυτήν εις δύο και επαναφοράς του παλαιού Ορθοδόξου πατρίου ημερολογίου και ούτως παύση η διαίρεσις της Εκκλησίας και γίνη, ως το πριν. Μία και παύσουν τα σκάνδαλα, αι ταραχαί και φιλονικείαι και επέλθη η ποθητή ειρήνη, και ούτω πάντες ομοθυμαδόν εν ενί στόματι και μια καρδία δοξολογήσωμεν το πάντιμον και μεγαλοπρεπές Όνομα του Πατρός, Σου του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της Μίας Αγίας Ομοουσίου, ομοτίμου και αδιαιρέτου Τριάδος, νυν και αεί και εις τους απεράντους αιώνας των αιώνων αμήν.

Πιστεύω Κύριε και Θεέ μου, ότι εκείνο δια το οποίο και άλλοι καλύτεροι, ευσεβέστεροι και ανώτεροι εμού και εγώ ο ελάχιστος και αμαρτωλός δούλος Σου ως άνθρωπος αδύνατος, επί 49 έτη ηγωνίσθημεν και δεν ηδυνήθημεν να ειρηνεύσωμεν την Εκκλησίαν Σου, Συ, ως Θεός Παντοδύναμος, δύνασαι εις μίαν στιγμήν δι ἑνὸς λόγου Σου προστακτικού, δι ἑνὸς μόνον νεύματός Σου να διασκόρπισης πάντας τους εχθρούς και πολεμίους της Εκκλησίας, να συνθλάσης και συντρίψης αυτούς ως σκεύη κεραμέως και φέρης την ομόνοιαν και ειρήνη εις την Εκκλησίαν και μετατρέψεις την διαίρεσιν εις ενότητα, την έχθρα εις γαλήνη και ειρήνη και την θλίψιν εις χαράν και ευφροσύνη. Εάν δεν θελήσουν οι άρχοντες της Εκκλησίας και της πολιτείας και πλείστοι κληρικοί και λαϊκοί να μετανοήσουν, αλλ ἐξακολουθήσουν την διαίρεσιν, το μίσος, την έχθραν, την καταφρόνησιν των Αποστολικών και Πατρικών Παραδόσεων και επινοήσουν νέας καινοτομίας, τότε παρακαλώ θερμώς διαφύλαξον την Αγίαν Σου Εκκλησίαν την Ορθόδοξον, ως υπεσχέθης, ότι πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν Αυτής. Διαφύλαξον τους εκλεκτούς Σου Αρχιερείς, Ιερείς, Μοναχούς και λαϊκούς, ενίσχυσον αυτούς να αγωνισθώσι κατά των σκοτεινών δυνάμεων. Διαφύλαξον πάσας τας Μονάς και τους εν αυταίς βιούντας μοναχούς και ιερομονάχους, πάντας τους ευσεβείς και Ορθοδόξους Χριστιανούς, ως και τας Ιεράς Μονάς εις τας οποίας με κατέστησας Ηγούμενον και Πνευματικόν Πατέρα επί 60 έτη.

Διαφύλαξον τα απανταχού της Οικουμένης πνευματικά μοι τέκνα τα οποία μοι έδωκας και παράλαβε το Πνεύμά μου δια να μη βλέπω την αξιοθρήνητον κατάστασιν της Εκκλησίας και της κοινωνίας και διότι εγήρασα και οίμοι, ότι η παροικία μου εμακρύνθη κατοίκων μετά των σκηνωμάτων Κηδάρ.

Μετανοώ εκ καρδίας διότι Σε λύπησα με τας πολλάς μου αμαρτίας και παρακαλώ δέξαι την μετάνοιάν μου και συγχωρήσόν μοι πάσας τας αμαρτίας, τας οποίας εποίησα εν έργω, εν λόγω, εν γνώσει, εν αγνοία, εν νω και διάνοια, εκουσίως και ακουσίως και ανάπαυσον το πνεύμά μου εις τα αγαπητά σκηνώματα του Παραδείσου εν ταις σκηναίς των εκλεκτών Σου και εν ταις λαμπρότησι των Αγίων Σου.

Αμήν.

Φιλόθεος εν Ιερομονάχοις ελάχιστος,
πανεντελής, αμαρτωλός και ανάξιος.

Ορθόδοξος Κυψέλη. Θεσσαλονίκη 2005

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος Προσευχή Περί διαφυλάξεως της Αγίας ημών Ορθοδόξου Εκκλησίας εξ αιρέσεων, ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ. Ετικέτες: . Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος Προσευχή Περί διαφυλάξεως της Αγίας ημών Ορθοδόξου Εκκλησίας εξ αιρέσεων
Αρέσει σε %d bloggers: